Tim Witherspoon, Don King en de verloren generatie van zwaargewichten - deel 4.
In 1987 begon Tim Witherspoon uiteindelijk met een rechtzaak tegen zowel Don King als tegen Carl King, waarin hij hen beschuldigde van fraude en een conflict of interest - met de bijgaande eis van een $25 millioen tellende schadevergoeding.
Nu zijn lawsuits en claims tegenwoordig een intergraal onderdeel van de bokssport geworden en meestal worden deze aanklachten na een paar maanden ook wel weer ingetrokken nadat de aanvankelijke publiciteit wat is opgedroogd.
Sinds
1978 werden er enkele honderden lawsuits ingediend tegen Don King en slechts
twee vechters wonnen daarin een zaak.
Een van deze figuren was Randall 'Tex' Cobb, welke ooit door Don King bedrogen was toen hij voor deze King een partij met Larry Holmes had uitgevochten.
Die 'Tex Cobb' zaak nam zo'n vijf jaren in beslag voordat Don King uiteindelijk door de rechtbank gedwongen kon gaan worden om een schadevergoeding van zo'n $300,000 aan Cobb te betalen.
Don King moest ook nog eens een ander keertje met wat centen over de brug komen tegenover een Texaanse zwaargewicht genaamd Tony Prea en zijn promoter, Tom Pendergast, welke hij een bedrag van $1,4 millioen moest uitkeren wegens contract interference.
Don King betaalde in 1981 ook uit aan de promoter Butch Lewis wegens het stelen van Greg Page en in de recente jaren verloor King diverse malen van de advokaat Judd Burstein - welke o.a. voor Terry Norris een grote rechtzaak tegenover hem wist te winnen.
Deze Judd Burstein werd uiteindelijk in 2005 door Don King overgehaald en ingelijfd in het Don King team nadat er onenigheid was onstaan tussen deze Burnstein en de zwaargewicht kampioen Chris Byrd. Deze ruzie ging over de gage van de advokaat na afloop het winnen van een kort geding tegenover Don King in het voordeel van deze Chris Byrd.
Maar vele andere rechtzaken verwaterden en verdwenen uiteindelijk zonder dat er ook maar een enkele cent werd uitbetaald. Weinig mensen dachten dan ook dat Tim Witherspoon de lange adem zou bezitten om achter zijn eisen te blijven staan.
Tim versleet in zijn gevecht tegenover King echter zo'n viertal verschillende lawyers en hij wees diverse settlement voorstellen van Don King van de hand.
Witherspoon weerstond zelfs de nodige doodsbedreigingen en sinistere boodschappen afkomstig vanuit de onderwereld.
Tom Moran, welke de manager van Witherspoon was geworden na diens verlies tegenover Bonecrusher, was gedeeltelijk verantwoordelijk voor het doorzetten van Tim Witherspoon.
Moran kon al bogen op een eigen suksesvolle carriere als directeur of programming voor een cable TV companie en hij was eigenlijk meer geinspireerd en gedreven als een gewone vriend en een sports buddy van Tim Witherspoon. Hij wilde ook alleen maar graag dat zijn kameraad's leven uiteindelijk eens in goede banen terecht zou komen en dat daarna diens carriere suksesvol kon worden voortgezet.
"Ik was niet de meest gequalificeerde persoon om Tim's carriere te gaan leiden," zo bekende Moran. "Maar ik was wel de jongen welke hem alsmaar voorhield dat hij zijn leven wat beter moest gaan organiseren en dat hij telkens copieen van de contracten moest maken en ook dat hij als een vrije agent moest gaan optreden. Jarenlang ging ik ook gewoon trouw naar al zijn partijen toe en bouwde ik feestjes met hem na afloop daarvan."
"Toen ik dan uiteindelijk accoord ging om zijn manager te worden, had ik er nog nooit zelfs maar van gedroomd om aktief in de boxing industrie te gaan werken. Ik wist wel alles af van video en muziek. Ik vond dat bokswereldje eigenlijk ook maar een laag en smerig zooitje. Ik was ook in Londen geweest voor het Frank Bruno gevecht en had daar gezien wat er allemaal met hem kon plaatsvinden."
"Don King hield me ook opzettelijk uit de kleedkamer van Tim vandaan voor aanvang van het Bonecrusher Smith gevecht. Ik woonde in dezelfde housing development als Tim en ik zag met mijn eigen ogen gebeuren hoe hij depressief was geworden. Dus als een vriend voelde ik dat er ingegrepen moest worden en dat hij dringend hulp nodig had. Zelfs wanneer hij niet altijd naar die goede raad wilde luisteren."
In 1989 vond er een meeting plaats in het kantoor van Don King waarin geprobeerd werd om de lawsuit onderling te regelen en waarbij Don King, Carl King en diverse van hun medewerkers aanwezig waren.
Tim Witherspoon werd daar vergezeld door zijn broer Steve (welke door King betaald werd om de meeting te organiseren) en Tom Moran, welke de enige persoon met een blanke huidskleur in de kamer bleek te zijn.
Don King bood Tim Witherspoon vervolgens zo'n $30,000 aan - vergezeld met een vaag aanbod omtrent eventuele toekomstige gevechten.
"Dat is nog niet eens genoeg om onze legale onkosten te dekken," reageerde Tom Moran schamper.
Don
King sprong hierop woedend omhoog uit zijn stoel en hij sloeg daarbij hard
op Tom Moran's hand, terwijl hij uitschreeuwde, "Shut up! Jij weet helemaal
niet eens waar je over praat, idioot! Jij weet helemaal niets van de bokswereld!"
Tim Witherspoon's broer viel hem daarin bij, "Ja, ja, Tom, shut up!"
Maar toen sprak Tim Witherspoon tegen Don King, "Heh, King, hou jij je kop eens dicht, man! Jij weet niet eens tegen wie je spreekt, man! Jij weet eigenlijk helemaal niets van mijn mensen! En daar kom je vanzelf wel achter wanneer we tegenover elkaar in de rechtzaal komen te staan!"
Gedurende de volgende twee jaren bleef Tim Witherspoon zijn wedstrijden winnen op gala's welke werden uitgezonden op kleine cable TV shows en welke gepromoot werden door Bob Arum. Uiteraard wilde geen enkele door Don King gecontroleerde zwaargewicht hierop met hem vechten - wat gelijk stond aan vrijwel geen inkomsten.
Ondertussen schoof zijn lawsuit tegenover Don King langzaam voorwaarts door al de depositions heen.
De Engelse Micky Duff leverde een waardevolle deposition af over de wijze waarop Tim Witherspoon onderbetaald was geworden na afloop van het Frank Bruno gevecht.
DKP moest daarnaast ook alle financiele records van Tim Witherspoons gevechten inleveren, waarmee officieel bevestigd werd dat Carl King telkens zo'n 50% van al zijn verdiensten had opgeslokt.
Een federal judge, Thomas Grisea, beval dat Tim Witherspoon's advokaten ook toegang moesten gaan krijgen tot alle finaciele records en tax-returns van Monarch - wat glashelder duidelijk maakte dat het bedrijf gewoon een klein onderdeel van DKP was.
De advokaten kregen daarbij ook de beschikking over kartonen dozen vol met memo's van DKP, waarin Carl King ontegenzeggelijk naar voren kwam als niets meer dan een ordinaire employee van zijn stiefvader Don King.
Don King wist ondertussen dondersgoed dat Tim Witherspoon een behoorlijk sterke zaak tegen hem aan het opbouwen was en rond de herfst van 1990 begon Tim dan ook sinistere doodsbedreigingen en rare boodschappen te ontvangen.
Witherspoon
bezocht daarop de schrijver Jack Newfield in diens huis en hij vertelde hem
daarbij dat zijn voormalige trainer, Slim Robinson, bij hem op bezoek was
geweest met de boodschap dat Blinky Palermo - een oude en beruchte Philadelphia
mobster en fight fixer - hem graag wilde spreken over het laten vallen van
de rechtzaak tegenover Don King.
Enkele dagen daarvoor hadden Robinson en een ex-fighter genaamd Lightning Bob Smith, al aan Tim Witherspoon verzocht om met hen mee te gaan naar Atlantic City voor een meeting met Don King omtrent het beeindigen van die rechtzaak.
Deze Lightning Smith was vroeger ooit een goede vriend van Tim Witherspoon geweest, maar hij ontwikkelde later serieuze problemen met drugs.
Witherspoon had hierop aan zijn twee oude vrienden toevertrouwd, "Vertel maar aan die Don King dat ik hem wel in de rechtzaal zal gaan ontmoeten."
Jimmy Blinns, de WBA counsel gebaseerd in Philadelphia, bevestigde dit verhaal van Tim Witherspoon. Binns vertelde, "Don King's lawyer, Charles Lomax, vertelde me ooit eens dat Don King toendertijd vaak gebruik maakte van de diensten van Blinky als een emissary naar Tim Witherspoon."
Don King vertelde later zelf dat hij heus wel wist dat Blinky nog steeds een lid was van de Scarfo gang en dat hij ook op de hoogte was van het feit dat deze Scarfo de bajes in moest.
Don King had dus overduidelijke verbintenissen met Blinky Palermo en het werd hem en Lomax daarop door Jack Newfield duidelijk gemaakt dat zulke banden met Blinky Palermo niet door de beugel konden.
In Mei 1991 had Tim Witherspoon geen werkende telefoon meer in zijn apartment en wanneer zijn vrienden hem wilde bellen, dan moesten zij dat doen via het nummer van een buurvrouwtje welke vaak voor de drie kinderen van Witherspoon zorgde.
In Mei kwam deze vrouw met een verhaal over een telefoontje van een man welke zich aan haar voorgesteld had als 'Kareen Sadat.'
Deze Kareen Sadat vertelde haar daarbij, "Zeg maar tegen die Tim Witherspoon dat wanneer hij niet stopt met die rechtzaak voor de aankomende Vrijdag - hij de daaropvolgende Zondag waarschijnlijk niet meer levend zal bereiken."
Tim Witherspoon werd hiervan zou bang dat hij gelijk op pad ging en een gun kocht om zichzelf te kunnen beschermen.
Hij verhuisde ook uit het apartement en hij vroeg aan een neef - welke ook altijd gewapend was - om bij hem te blijven als een bodyguard.
Moran denkt dat Witherspoon misschien wel wat overdreef in zijn reaktie, maar dat kwam nu eenmaal door zijn mentale conditie op dat moment. Zijn conflict met Don King was in een ware obsessie uitgegroeid. Het nam nu zijn gehele leven in beslag.
Rond Oktober 1992 begon Don King meer druk te voelen om de lawsuit af te kopen.
Judge Grisea wilde tegen die tijd dat er een datum werd geprikt voor een trail date - aangezien de aanklacht inmiddels al weer zo'n 6 jaren oud was.
Judge Grisea wilde ook dat Don King voor een tweede maal een officiele gezworen ondervraging zou ondergaan en deze keer hadden de advokaten van Witherspoon aanmerkelijk meer ammunitie op hun bogen en ook meer documenten over de finaciering van het Frank Bruno gevecht - evenals een copie van het contract waarin Witherspoon moest tekenen voor de toestemming van Carl King's gedeelte van 50 % over zijn verdiensten.
Nog bedreigender voor Don King waren de nieuwe federal investigations naar zijn manier van zakendoen, welke uitgevoerd werden door de FBI en de U.S. Attorney in het Southern Districkt of New York.
Don King werd er zwaar paranoide van dat al de vragen welke hij nu onder ede moest gaan beantwoorden tijdens de Tim Witherspoon civil depositions, ook gebruikt zouden gaan worden in een eventuele federal criminal investigation. Dus wilde hij zo snel mogelijk en ongeacht de kosten onder die depositions vandaan zien te komen.
Don King wist ook dat deze nieuwe federal investigation werd aangewakkerd door informatie welke was verstrekt door zijn voormalige chief financial officer, Joe Maffia, en hij was bang dat deze Maffia ook een officiele getuige zou gaan worden in de Tim Witherspoon zaak.
Dus gedurende een periode van zo'n twee weken in Oktober 1992, raakten de advokaten van Tim Witherspoon en Don King verwikkeld in intense onderhandelingen om een finaciele overeenkomst te kunnen bereiken in de lawsuit.
Don King's aanbod van cash in ruil voor een settlement ging omhoog tijdens iedere bijeenkomst en hij leek daarbij behoorlijk desperaat om een rechtzaak en een gezworen onderzoek te kunnen voorkomen.
Tijdens een van deze sessies waren beide, Don King en Tim Witherspoon, in dezelfde kamer aanwezig en Don begon onmiddelijk met een woedende tirade in de richting van zijn vroegere bokser.
"Timmy, je deugd voor geen stuiver, ongedierte," riep King woedend uit. "Je bent een gore dope addict, jij pokke junkie."
Maar Tim Witherspoon liet zich hierdoor niet uit de tent lokken en hij lachte Don King dan ook hartelijk en midden in zijn gezicht uit.
Uiteindelijk en na nonstop onderhandelingen, ging Don King accoord met hetgene wat Tim Witherspoon aldoor al wilde en alhoewel de uiteindelijke afspraak geheim gehouden moest worden is achteraf toch bekend geworden dat Don King zo'n $1 millioen aan Witherspoon moest uitbetalen - verspreid over drie installments in een twaalf maandelijks termijn en dat hij zich daarna ook keurig aan deze gemaakte afspraken heeft gehouden.
Het laatste gedeelte van de onderhandelingen betrof de eis van Don King dat er in de eventuele press release omtrent de settlement geen slechte dingen over hem verteld zouden gaan worden.
Het maakte Tim Witherspoon eigenlijk helemaal geen bal uit wat voor een masker Don King ging dragen tijdens de eventuele openbare press releases, terwijl Don King zelf eigenlijk meer bezorgt bleek te zijn over zijn image in de nasleep van die rechtzaak - dan over de centen welke hij zojuist daarin verloren had.
Uiteindelijk bleek de settlement de grootste payday vanuit de boxing carriere van Tim Witherspoon te gaan vertegenwoordigen.
Triest genoeg - na een jaar van big spending - was alles wat Tim Witherspoon nog over had van die $ 1 millioen - een nieuw huis en een auto.
De rest van het geld ging naar Tom Moran, of het werd uitgedeeld aan vrienden en kennissen met geld problemen.
Een gedeelte van de poen ging de lucht in tijdens wilde feesten en de restjes werden opgeslokt door allerlei opduikende bloedzuigers.
Aan het einde van de rit was Tim Witherspoon dus gewoon weer terug in dezelfde situatie en woonde hij nu welliswaar in een nieuw huis - maar dan wel weer zonder telefoon en uiteraard totaal platzak.
Tim Witherspoon was nu 37 jaar en nog steeds aktief in de ring, maar in Oktober 1994 stelde hij al zijn vrienden diep teleur en brak hij het hart van Tom Moran, door wederom een contract te tekenen met Mark Steward - nu een ex-con en dezelfde man welke Tim Witherspoon voorheen zonder begeleiding aan de klauwen van Don King blootgesteld en uitgeleverd had.
"Je bent nog steeds mijn vriend, maar ik ben wel volkomen klaar met het hulp verlenen aan je bokscarriere," vertrouwde een teleurgestelde Moran aan Tim Witherspoon toe.
De
zwaargewicht Tim Witherspoon zal jammer genoeg nooit gezien of herinnerd worden
als een van de grotere vechters uit zijn periode zoals bijvoorbeeld Mohammad
Ali, Sugar Ray Leonard, Roberto Duran, Whitaker, Thomas Hearns, Chavez, Marvin
Hagler, Sanchez of in een latere periode, een Mike Tyson, dat wel wisten te
bereiken.
Hij was ook geen heroic figuur welke groter dan zijn sport kon groeien zoals; Curt Flood, Jackie Robinson of een Mohammad Ali dat wel wisten te bewerkstelligen.
Hij bezat ook niet de mentale kracht of de toewijding welke noodzakelijk was om een bestemming groter dan zichzelf te kunnen creeren en in sommige opzichten is Tim Witherspoon dus eigenlijk een soort van tragische held.
Zijn persoonlijke zwakheden verdoezelden zijn effectiviteit en zijn ontsnappingen vanuit zijn verantwoordelijkheden lieten hem in de vernietigende armen van de drugs drijven - waarna hij uiteindelijk ook nog eens her-tekende met Mark Steward.
Maar uiteindelijk en op zijn eigen onvaste wijze stond Tim Witherspoon wel op tegen de machtige Don King en diens gehele machtige boxing industrie.
Met meer moed en ook met meer doorzettingsvermogen dan vele andere vechters ooit zouden kunnen opgebrengen - in welke ring dan ook.
Hij hield zo'n zes jaren koppig vast aan zijn lawsuit zodat de jongere vechters - welke in zijn kielzog de boksladder wilden gaan beklimmen - wat meer onafhankelijkheid, een bepaalde vorm van dignity, een eerlijkere behandeling en ook nog wat meer vrijheid in de keuze van hun manager zouden kunnen verkrijgen.
Tim
Witherspoon krijgt uiteindelijk het allerlaatste woord in dit aangrijpende
verhaal over Tim Witherspoon, Don King en de generatie van verloren zwaargewichten.
Dit is zijn commentaar op Don King - uitgesproken in Februari 1991 - zo'n vier jaren na het begin van zijn lawsuit en bijna twee jaren voor zijn officiele overwinning daarin.
"Don King's specialiteit is black-on-black criminaliteit. Ik ben zwart en hij beroofde mij - dus ik weet eigenlijk precies wat ik zeg."
"Don King's grootste probleem is dat hij liever een gepikt kwartje in zijn zak steekt dan een eerlijk verdiende gulden. Zo zit hij gewoon in elkaar. Dat is ook zijn gehele manier van denken. Hij heeft dan ook altijd zo'n dikke prop met geld in z'n broekzak zitten en daar speelt hij voortdurend mee. Dat is zijn kick, want hij is namelijk volkomen geil van centen. Ze zeggen wel eens dat geld de oorzaak van alle ellende is en dat is hij ook - een diep ellendige en een volkomen verkeerde man."
"Don King heeft gewoon alles vernietigd wat ik ooit probeerde te bereiken of te vertegenwoordigen. Ik kan er niets anders over zeggen."
Warning:Copyright © 2001 - 2006. All theft and artwork on this site are protected under international copywright law.
