Prawit Thue-yoo, veranderd dromen over Lumpini en Ratchadamnoen in werkelijkheid.
Prawit Thue-yoo trainde al ontelbare 'Muay Thai' kampioenen in zijn Bangkok gym, maar faam en rijkdom zijn nimmer zijn belangrijkste drijfveren geweest.
Prawit
heeft momenteel zo'n 22 Thaise boksers en een aantal buitenlanders onder zijn
deskundige hoede, zoals de hiernaast afgebeelde 19-jarige Fransman, Yoann
Gouaida.
Muaythai, ook wel Thai boxing genoemd, is traditioneel al een populaire sport de Kingdom en een gedeelte van dat sukses mag aan de bekwame en bezielende leiding van Prawit Thue-yoo toegeschreven worden.
Prawit is de eigenaar van het Luk Barn Yai training camp, welke zo'n 21 jaren gelden voor het eerst haar poorten opende.
Het training camp, of gym zoals Prawit het in modern Engels noemt, is gelokaliseerd in Soi Inthamara 45 nabij Suthisarn Road in een oud gedeelte van central Bangkok welke hoofdzakelijk uit shophouses, goedkope hotels en apartment buildings bestaat.
Ondanks zijn waardevolle bijdrage aan het Muay Thai en zijn internationale waardering in bokserskringen staat Prawit niet erg bekend bij het doorsnee publiek - hoofdzakelijk omdat hij persoonlijk nimmer de publiciteit zocht.
Volgens zijn eigen zeggen is hij ook niet betrokken geraakt in de boxing game voor de faam of het grote geld, maar meer vanwege zijn onvoorwaardelijke liefde voor de sport.
Dat, samen met zijn karakter en zijn verrichttingen, is wat hem zo populair en hooggewaardeerd maakt in de boxing community - waar hij bekend staat onder de bijnaam "Pa Joe" (Father Joe).
"De liefde en de passie voor de sport gaan terug naar mijn jaren als teenager toen ik eigenlijk alleen maar bokste omdat het een goede exercise was om fit te blijven en ik vond het daarnaast nog leuk ook," onthulde de 62-jarige Prawit terwijl hij ondertussen een scherp oog op zijn sparrende boksers gericht houdt.
Het interview werd regelmatig onderbroken door luidkeels uitgeschreeuwde technies en taktiese aanwijzingen richting zijn bokers, waarnaast Prawit eveneens met regelmaat de ring in springt om een persoonlijke demonstratie van de juiste technique te geven.
Prawit verklaarde dat het Muay Thai nog steeds een extreem populaire nationale sport is met een zeer grote aanhang onder de Thaise jongeren, zowel bij vrouwen als bij mannen.
Hij wijdde persoonlijk al meer dan 20 jaren van zijn leven aan jonge boksers welke hij door het beoefenen van de sport wil behouden van misdaden, verleidingen en drugs, door hen gedisciplineerd en fit te maken en door hen daarnaast van een inkomen te voorzien.
Tijdens een tour door het training camp gaf Prawit een aantal introducties omtrent het ontstaan van de sport weg.
"De history van het Muay Thai is close verweven met de geschiedenis van het Thaise volk, welke zichzelf en hun land moesten verdedigen tegenover diverse aggressieve krachten. Terug in de vroegere eeuwen werden oorlogen uigevochten met pijl en boog, zwaarden en speren. En tijdens het hand-to-hand combat waren de armen, benen, knieen en ellebogen de wapens."
De kwartieren waar de Thaise boksers trainen en waarin ze wonen zijn tamelijk basic te noemen en absoluut niet flashy. Alle faciliteiten en het equipment, de boxing ring, de handschoenen, punching bags en allerlei soorten van protection sparring gear, zijn er aanwezig voor de specifieke doelen.
Het feit dat de gym mag roemen op een respectabele lijn aan boxing champions spreekt uiteraard voor zichzelf.
Prawit is momenteel betrokken bij de training van zo'n 22 Thaise boksers in het Muay Thai en in de zogenaamde Internationale-stijl van boksen. Boksers welke allemaal - zonder uitzondering - onderhevig zijn aan strikte regels en life-style.
"Iedereen moet op precies 5.30 a.m. z'n bed uit en maakt dan een hardlooptraining van zo'n 12 km, daarna is het tijd voor de bokstraining van 8-10 a.m. Hierop volgt dan een break waarin de vechters kunnen douchen, lunchen en daarna rusten. Om 3.30 rennen ze dan wederom zo'n 5-6 km en daarna is het oefenen, sparren en het doornemen van boxing techniques tot ongeveer 8 p.m. Om ongeveer 10 p.m. gaat iedereen dan z'n bedje weer in. Deze routine geldt ook voor de buitenlandse boksers, welke meestal in een aantal vlakbij gelegen apartments gehuisvest zijn," verklaarde Prawit.
"The populariteit van het Muay Thai is nog steeds stijgende. De sport wordt in Thailand nog altijd gepassioneerd gevolgd en er zijn mischien wel zo'n 100 training camps gevestigd in Bangkok alleen al en uiteraard nog veel, veel meer over het land verspreid. De sport heeft zich - merendeels in op een positieve wijze - sterk ontwikkeld sinds de tijd dat ik dit training camp opende," vertelde Prawit.
De groeiende populairiteit van het Muay Thai.
De meeste provinciale stadjes in Thailand hebben wel hun eigen boxing ring, maar Bangkok is waar de echte actie plaats vind en waar de grote carrieres gemaakt worden.
De twee grootste en meest beroemde boxing venues in het land, waar iedere bokser ooit wel eens in de ring hoopt te staan, zijn het Lumpini en het Ratchadamnoen stadium, welke vrijwel iedere avond een fight programme presenteren.
Andere welbekende arenas in Bangkok en haar omliggende voorsteden zijn; Channel 7, Rangsit, Samrong, Omnoy en het International Stadium in Chachoengsao.
Televisie networks zenden vijf dagen in de week partijen uit en alle Thai-talige newspapers rapporteren over de fight results in de grote arenas.
Prawit verklaard wat regeltjes uit de harde sport: " Muay Thai wordt gevochten in vijf drie-minuten rondes onderbroken door twee-minuten breaks. Het gevecht wordt traditioneel voorafgegaan door een zogenaamde wai khru dans waarin de vechters hun respect aan hun trainers en leraren tonen. De partij wordt beslist door een knockout of op punten. De gemiddelde leeftijd van de boksers hangt af van hun physieke conditie, maar normaal gesproken ligt die rond de 30 jaar."
De stevig gebouwde 19-jarige Franse bokser, Yoann Gouaida, traint al met Prawit sinds de afgelopen 4 jaren en zoals de meeste vechters van Prawit, neemt ook Yoann de sport behoorlijk serieus.
"Muay Thai is een bijzonder opwindende contact sport omdat je daarin gebruik mag maken van armen, ellebogen, benen en knieen. De sport is daarom ook extreem populair aan het worden buiten Thailand," vertelde Yoann.
"Er zijn al vele associaties, training facilitieten gevormd en er worden met regelmaat tournaments georganiseerd in landen zoals Africa, Asia, Europa, North en South America.
Vooral in Frankrijk, Germany, Holland en de United Kingdom, houden de mensen van deze sport omdat het een sensationele sport is om naar te kijken en misschien ook wel omdat het vaak een beetje gewelddadig is."
Een lidteken onder zijn linkeroog en de blauwe plekken op zijn lichaam bevestigen zijn opmerkingen over de gewelddadigheid van de sport.
In feite, het trauma op zijn gezicht is het resultaat van zijn laatste Muay Thai gevecht op Koh Samui, in de Surat Thani provincie gelegen, enkele dagen voorheen. Yoann vocht daar een partij waarin hij op punten zegevierde over een Thaise bokser. De sport is op Koh Samui ook erg populair onder de buitenlandse touristen.
Het kouwe kikkerlandje Holland springt uit in de kwaliteiten van haar Muay Thai beoefenaars en dit feit valt vooral op wanneer we naar de eindresultaten van de zogenaamde K-1 lijken.
Peter Aerts, Remi Bojanski en Ernesto Hoost zegevierde daarin respectievelijk, 3 maal, 1 maal en 4 maal. Het kleine waterlandje mag inmiddels ook bogen op een bijzonder indrukwekkende lijst aan Nederlandse wereldkampioen in het Muay Thai.
Voor een onbekende met het Thaise boksen, kan de geweldadigheid en de intensiteit van de boksers als een verrassing komen. Zelfs bij het sparren, wordt iedere stoot of schop vaak begeleid door een harde schreeuw en dat is voor sommige onbekende toeschouwers een shockerende ervaring.
Het Muay Thai wint ook behoorlijk aan populairiteit onder de vrouwelijke bevolking van deze aardbol, zowel bij de Thaise als de buitenlandse dames. Prawit heeft al diverse van deze vrouwelijke vechters getraint en momenteel traint er een vrouwelijk talent vanuit de United States onder zijn hoede.
Prawit
ontwikkelde eveneens een aantal beroemde kampioenen, waaronder de bekende
transvestiet bokser Parinya Kiatbusaba, ook wel bekendstaande als "Nong
Toom".
Parinya's levensverhaal werd verflmd in de internationaal gewaardeerde story "Beautiful Boxer" (2003), geregiseerd door Ekachai Uekrongtham.
Op het hoogtepunt in zijn carriere in 1998 trok Parinya sell-out crowds door het ontstuitbare neerslaan van haar/zijn opponenten, waarna hij deze vaak met een hug en een kus beloonde na afloop van de partij.
Zijn
felle stijl van vechten liet vele in het ongewisse of zijn vrouwelijke trekjes
buiten de ring nou echt waren of dat deze soms gebaseerd waren op een promotioneel
trukje.
Op 5 December, 1999, verliet Parinya uitendelijk als vrouw een hospitaal in Bangkok, waarmee alle vragen voorgoed beantwoord werden.
Momenteel is Prawit bezig met de trainingen van de huidige Lumpini Stadium super-featherweight (niet meer dan 130 pond) kampioen, Yodbua-ngarm Lukbarnyai en in de internationale stijl van boksen, traint Prawit momenteel ook Saenghiran Lukbarnyai.
Deze voormalige Muay Thai kampioen ondervond maar weinig werkelijke weerstand toen hij overstapte naar de zogenaamde 'Queensbury rule' stijl van boksen. Hij staat momenteel genoteerd als de World Boxing Council (WBC) super-bantamweight (122 pounds) No.3 contender.
Op 1 Augustus jongstleden behield Saenghiran zijn Asian Boxing Council titel met een vierde ronde overwinning over Jack Assis uit de Philippijnen. Saenghiran zal nu binnen enkele maanden voor de world championship title van de WBC mogen gaan vechten.
Prawit geeft toe dat in vroegere tijden het beoefenen van Muay Thai behoorlijk gevaarlijk kon zijn.
"Maar nu is dat allemaal veel veiliger geworden doordat de qualiteit van de trainingen zo vooruit zijn gegaan. Dit is ook een van de belangrijkste drijfveren waarom ik bij deze sport betrokkken blijf. Natuurlijk, zoals in vele andere sporten, raken ook boksers en Muay Thai beoefenaars wel eens geblesseerd, maar meestal is dat niet erg serieus," vertelde hij.
"Over de jaren, zijn de regels in het Muay Thai wel wat bijgesteld om wat meer overeenkomst met de al gevestigde international boxing stijl regulations te verkrijgen."
Prawit beschouwd zijn training camp niet echt als een business venture, alhoewel er natuurlijk wel centen op de plank moeten komen om zijn boksers en de gym overeind te kunnen houden.
Hij vertelde dat hij nimmer verwachtte dat er genoeg geld en uiteindelijke rijkdom voor hem in de boxing business besloten lag. Hij bekijkt zijn betrokkenheid in het Muay Thai als zijn persoonlijke bijdrage aan zijn vaderland en de nationale sport.
"Al mijn werkelijke verdiensten komen vanuit de wedstrijden, welke de boksers en de gym delen op een 50/50 basis," verklaarde hij.
"De gemiddelde purse voor een bokser ligt tussen de 4,000 baht (US$100) voor een onbekende bokser tot 200,000 baht (US$5,000) voor een top grade fighter. Het valt dus niet mee om rijk te worden van deze sport, dus geld is zeker niet de belangrijkste redenen waarom ik deze gym run.
"Het zijn de promoters - in Bangkok alleen al lopen er ongeveer 25 van rond - welke de partijen arrangeren en welke de 'business side' controleren. Mijn taak is het om de trainingen te verzorgen en om de boksers te helpen."
Prawit geeft toe dat hij soms ook wel eens een klein gokje plaatst, voor de extra opwinding, maar dat doet hij alleen maar in een stadium waar het gokken officieel is toegestaan.
Hij ontvouwt dat er een hoop competitie bestaat tussen de verschillende training camps en de promoters, wat hij als een normaal verschijnsel omschrijft.
Maar wat betreft het zogenaamde match-fixing of andere criminele activitieten, welke outsiders vaak vermoeden achter de wereld van het Muay Thai, ontkent Prawit categorisch alle beschuldigingen omtrent enige vorm van corruptie welke in de sport zou bestaan op dit moment.
Hij verklaarde ook dat niemand hem ooit heeft benaderd om ook maar iets illegaals te doen.
Prawit vertelde dat hij van plan is om zijn boxing camp uiteindelijk aan andere over te dragen, waarschijnlijk zijn zoons, wanneer hij eenmaal te oud is geworden om de boel nog te kunnen managen met zijn vertrouwde persoonlijke en toegewijde touch.
Gebaseerd op de energieke wijze waarop hij nu nog steeds resideerd tijdens de trainingen in de ring en het respect welke hij daarvoor ontvangt van zijn vechters, zal die beslissing omtrent zijn pensioenering verlopig nog niet genomen worden.
Prawit Thue-yoo werd geboren op 5 Oktober, 1942. Zijn vader was een tuinman in de Noord-Oostelijke provincie, Nakhon Pathom.
Prawit verhuisde naar Bangkok om er zijn opleiding te genieten. Hij begon met het beoefenen van het Muay Thai op een leeftijd van 16 jaar in een van de beroemde boxing gyms welke vlak bij zijn huis gelegen was en Prawit vocht een aantal gevechten in het arena's in het platteland. Zijn interesse voor de sport was hoofdzakelijk gewekt vanwege het plezier en ook om er fit bij te blijven.
Na de beeindiging van zijn high school begon Prawit te werken als een lasser en vond hij tijdens de eerstkomende 17 jaren werk op oil rig constructions door geheel Asia.
Terug in Bangkok vanwege een blessure opgelopen tijdens zijn werk, begon Prawit met de verwezelijking van zijn lifelong dream, namelijk de oprichting van het Luk Barn Yai boxing training camp in Bangkok in 1984, dezelfde gym waar hij nu nog steeds trainingen geeft.
Prawit werd lid van de Democrat Party in 1998 en hij werd verkozen in hetzelfde jaar voor een 4-year term als een member van het Din Daeng District Council.
Prawit is getrouwd met Mrs Cha-oom en het stel heeft twee volwassen zoons
en een dochter.
Warning:Copyright © 2001 - 2005. All theft and artwork on this site are protected under international copywright law.
