Pone Kingpetch
Titels:
World Flyweight champion 1960-1962, 1963, 1964-1965
Record: 33-7
Geboren: 12 February 1936, Thailand
Actieve jaren: 1955-1966
Pone Kingpetch wist zich onsterfelijk te maken door de allereerste en tevens een van de beste in die lange rij van kampioenen te zijn welke Thailand heeft voortgebracht.
Pone was een heel soepel stotende bokser welke weinig problemen ondervond met het veroveren van titels.... zijn probleem lag meer in het behouden hiervan.
Als een bokser was Kingpetch het beste te omschrijven als een stylist welke uiterst effectief een lange jab afvuurde waarmee hij zijn tegenstanders uit balans wist te houden.
Pone wist ook zijn sublieme voetenwerk goed te gebruiken om zichzelf hiermee uit de problemen vandaan te maneuvreren.
Pone Kingpetch werd geboren in een gezin welke uit negen kinderen bestond en hij vocht slecht 3 amateur gevechten waarna er al snel de overstap naar de professionals werd gemaakt.
Kingpetch verkreeg voor het eerst de aandacht en een ranking in de bokswereld wanneer hij in 1957 - zijn derde jaar als professional - de harde Danny Kid vanuit de Philippines versloeg in een partij over 12 rondes voor de Oriental flyweight titel.
Hierna vertoonde Kingpetch voor het eerst die voor hem zo typische gewoonte om een zojuist gewonnen titel onmiddelijk weer te verliezen, nadat hij in zijn eerste partij na die indrukwekkende overwinning zijn kroon alweer moest afstaan aan Leo Espinoza.
1959-1960 waren lange jaren voor Pone aangezien hij moest wachten op een hernieuwde gooi naar een titel.
In 1960 verkreeg hij die kans tegenover de legendarische Pascual Perez, welke al zo'n vijf jaren de regerende kampioen was.
In een grootse partij wist Kingpetch, een 2-1 underdog, zijn 7 inch reach advantage goed te gebruiken om daarmee Perez op veilige afstand te houden en waardoor deze tevens zijn beruchte boxing skills niet kon toepassen.
Kingpetch gooide constant een harde jab wanneer Perez probeerde door te komen aan de binnenkant en hij counterde scherp gedurende de gehele partij waarmee hij Perez behoorlijk wist te frustreren.
Beide mannen zagen er dan ook gemarkeerd uit na afloop van het gevecht met Pone's linkeroog dicht geslagen, terwijl Perez een behoorlijke snee boven het rechteroog had opgelopen.
Het enige neutrale jurylid Nate Fleischer scoorde het gevecht met 6 punten in het voordeel van Kingpetch, waardoor hij hem een split decision winst toekende.
Een rematch met Perez werd opgezet in Los Angeles en hierin was het eindresultaat nog indrukwekkender voor Kingpetch, aangezien hij Perez wist te stoppen tijdens de achtste ronde.
Voor de eerste maal vechtend buiten zijn vaderland Thailand, toonde Kingpetch zich impressief.
Ook deze keer bleek de reach van Kingpetch zijn werk goed te doen en Perez, die vele pogingen moest wagen om aan de binnenkant te komen, betaalde hiervoor de prijs tijdens de 8e ronde.
Twee titelverdedigingen in Tokyo volgden hierop, waarna Kingpetch een pijnlijke aanvaring had met het teenager phenomeen, Fighting Harada waarin hij zijn titel verloor via een knockout in 1962.
Kingpetch enterde het gevecht in Tokyo als de favouriet, maar werd al gelijk overdonderd vanaf de openingsronde en in de touwen gedwongen alwaar Harada hem begon te slopen.
Pone kon geen moment zijn gevreesde jab in stelling brengen en het was dan ook niet het wapen welke iedereen geanticipeerd had.
Harada gaf Pone iets wat het beste beschreven kan worden als een stevig pak slaag en Pone ging tenonder aan deze afstraffing in de 11e ronde.
Drie maanden later werd Kingpetch, gesterkt door de steun van zo'n 15,000 landgenoten en de Koning van Thailand, welke op een speciaal voor hem gebouwde troon aan de ringside zat, de eerste man ooit die een flyweight titel wist te heroveren.
Kingpetch gebruikte de jab, welke in hun eerste partij zo pijnlijk afwezig was geweest, om een indrukwekkende en overtuigende puntenoverwinning over Harada te scoren.
De hitte tijdens dat gevecht was verstikkend en Harada die wederom snel van start ging, vermoeide al gauw door het constante jabbing en body work welke Pone hem gaf en hij takelde daarna behoorlijk af in de latere rondes.
De puntenuitslag was close maar wederom gaf het enige neutrale jurylid de voorkeur aan Kingpetch.
Pone wist wederom de titel niet erg lang vast te houden, aangezien hij al in zijn eerste titelverdediging knockout geslagen werd door de hard stotende Hiroyuki Ebihara.
De geruchten dat Kingpetch uitgedroogd was om het gewicht te maken deden niet erg veel terzake.
Pone raakte maar met 1 stoot gedurende de eerste ronde en Ebihara sloeg Kingpetch al aan met zijn allereerste punch, waarna hij onmiddelijk over de kampioen heen ging, om hem daarna nog koud eruit te slaan.
Het gevecht duurde slechts twee minuten en zeven secondes.
Ebihara maakte de zelfde fatale vergissing als Harada door de nu alweer 27 jaar oude Pone een rematch te gunnen.
Kingpetch was een man die altijd goed leerde van zijn eerder gemaakte fouten en hij bleef deze keer slim weg van Ebihara's harde rechse hand waarna hij over 15 rondes een unanieme puntenoverwinning in de wacht wist te slepen.
Hiermee wist hij voor de derde keer de flyweight titel voor zich op te eisen.
Vanaf de 6e ronde af nam Pone het gevecht in handen met zijn jab waarbij hij in de latere rondes met zijn rechtse uppercut het lot Ebihara wist te verzegelen.
Wederom was dit een korte regeerperiode want slechts vijftien maanden later was het Salvatore Bruno die de titel weer van hem af wist te nemen tijdens een saaie 15 rondes lang durende partij.
Het was nu duidelijk dat Kingpetch het einde van zijn carriere bereikt had, aangezien zijn stoten inaccuraat en krachteloos aantoonden.
Pone ging hierna met pensioen, daarmee in een blijvende legende te veranderen voor de vele Thaise vechters die na hem kwamen.
Kingpetch overleed aan pneumonia te Bangkok in 1982 en bereikte de leeftijd van 46 jaar.
Pone Kingpetch
Career Record: 33 W, 7 L (11 KO's)
1955
Feb
10 - Suwan Napapol - Bangkok - L 6
----- G. Noknid - Tor Sor, Thailand - KO 2
----- C. Saatonghin - Tor Sor, Thailand - W 8
----- Yutaphol Raksu - Bangkok - W 10
----- Opas Eto - Bangkok - W 10
1956
-----
Yutaphol Raksu - Bangkok - W 10
----- Opas Eto - Bangkok - W 10
May 10 - Kunio Vithichai - Bangkok - KO by 9
Jul 18 - Kunio Vithichai - Bangkok - KO 6
Sep 10 - Posu Punthulkiet - Bangkok - W 10
Oct 12 - Cambodia Minton - Bangkok - KO 4
Nov 6 - Kunio Vithichai - Bangkok - W 10
1957
Jan 6 - Danny Kid - Bangkok - W 12
Jul 7 - Leo Espinosa - Bangkok - L 12
Sep 14 - Hitoshi Misako - Bangkok - W 12
1958
Jan
11 - Dommy Ursua - Bangkok - W D.Q 5
Mar 14 - Masaja Iwamoto - Bangkok - W D.Q 10
Jul 3 - S. Somyos - Bangkok - KO 5
Nov 4 - Daengtoi Srisojthorn - Bangkok - W 8
1959
Feb 17 - Manuel Armenteros - Bangkok - W 10
1960
Jan
31 - Baby Ross - Bangkok - KO 4
Apr 16 - Pascual Perez - Bangkok - W 15
(Wins World Flyweight Title)
Sep 22 - Pascual Perez - Los Angeles - KO 8
(Retains World Flyweight Title)
1961
Mar
2 - Jose Luis - Martinez - Bangkok - W 10
Jun 27 - Mitsunori Seki - Tokyo - W 15
(Retains World Flyweight Title)
1962
Feb
19 - Baby Demillones - Bangkok - KO 8
May 30 - Kyo Noguchi - Tokyo - W 15
(Retains World Flyweight Title)
Oct 10 - Fighting Harada - Tokyo - KO by 11
(Loses World Flyweight Title)
1963
Jan
12 - Fighting Harada - Bangkok - W 15
(Regains World Flyweight Title)
Sep 18 - Hiroyuki Ebihara - Tokyo - KO by 1
(Loses World Flyweight Title)
1964
Jan
23 - Hiroyuki Ebihara - Bangkok - W 15
(Regains World Flyweight Title)
1965
Apr
23 - Salvator Burruni - Rome - L 15
(Loses World Flyweight Title)
1966
Feb
17 - Baby Lorona - Bangkok - KO 4
Apr 13 - Kumantong Yontrakit - Bangkok - KO 4
Warning:Copyright © 2001, All theft and artwork on this site are protected under international copywright law.