Gedurende de 2008 Olympics in Beijing kwam Taweep Jantararoj - de president van de Amateur Boxing Association of Thailand (Abat) - in de headlines terecht nadat hij publiekelijk verkondigde dat bepaalde gevechten waarin Thaise bokers optraden gemanipuleerd werden.
Taweep
claimde dat drie personen van de Thaise nationaliteit - waarvan er eentje
daadwerkelijk in Beijing aanwezig was - probeerden om ''de natie te verkopen''
met hun pogingen om hem via het verliezen van zijn Thaise deelnemers te ontronen
vanuit zijn functie.
De Abat chief beweerde dat het illustere trio een gemene rol speelde via het aanwijzen van officials - welke dan in een relatie tot hun verkeerde - om als juryleden dienst te gaan doen bij gevechten waarin Thaise boksers optraden.
Hij klaagde daarbij dat een aantal Thaise boksers geen punten kregen toebedeeld voor hun correcte stoten - speciaal de light-flyweight Amnat Ruenroeng en de light-welterweight Manus Boonjumnong.
Maar volgens de meeste neutrale observers werden, beide, Amnat en Manus en tevens de andere verliezende Thaise boksers, allemaal verslagen op duidelijke beslissingen.
Amnat Ruenroeng deed gewoon veel te weinig in zijn 5-2 verliespartij tegenover Mongolia's Serdamba Purevdorj in de quarter-finals - een gevecht welke zich in een krachtmeting tussen twee gelijkgestemde counterboksers bleek te ontwikkelen.
Amnat kwam hierin op een kleine punten achterstand te staan en het werd al snel duidelijk dat hij geen 2e game-plan tot zijn beschikking had om daarmee het tij in zijn voordeel te kunnen keren.
Zijn landgenoot Manus werd in een finale partij aanvankelijk wel gepikt door het niet toekennen van een aantal duidelijke treffers op het lichaam van zijn tegenstander - een gemis wat ook bij vrijwel alle andere krachtmetingen gedurende het Olympische boks-toernooi werd waargenomen - en hij moest uiteindelijk met een score van 12-4 het hoofd buigen voor de sterke Felix Diaz vanuit de Dominican Republic .
Met alle respect voor Taweep - welke al lange tijd rondloopt bij het amateur boksen en daardoor misschien wel over inside informatie beschikt - maar hij moet nu wel open huis gaan geven en met bewijzen en vooral namen van de drie boosdoeners op de proppen komen om zijn aantijgingen te staven.
Er bestaan momenteel twee rivaliserende kampen in de Thaise sportswereld - Baan Ampawan (the National Olympic Committee of Thailand) en Hua Mark (the Sports Authority of Thailand).
Beide bewegingen zijn sinds lange tijd verwikkeld in een soort van power struggle welke soms meer op een goedkope soap opera lijkt.
Taweep is tevens de vice president van het National Olympic Committee of Thailand, dus zijn aantijgingen zouden wel eens met een bepaalde bijbedoeling op het andere kamp gericht kunnen zijn.
Nat Indarapana - een Thaise official welke in Beijing aanwezig was in functie van een International Olympic Committee (IOC) member - bezwoer dat hij in deze kwestie niet betrokken is.
Taweep's
claims worden echter wel ondersteund door de aantijgingen van Romenia's Rudel
Obreja - een senior official bij de International Amateur Boxing Association
(Aiba) welke dienst deed als een technical delegate tijdens de Beijing Games.
Deze Obreja claimde dat de meeste gevechten in Beijing werden gemanipuleerd doordat de match officials die werden uitgekozen via een computer systeem, in 60-70% van de matches handmatig veranderd werden door de Aiba technical director Kim Ho uit South Korea.
Aiba geeft toe dat er soms handmatig officials werden verplaatst in bepaalde gevallen - hoofdzakelijk vanwege geographical redenen om daarmee eerlijkheid en onpartijdigheid te kunnen bewaarstelligen.
Bijvoorbeeld, een jurylid vanuit een land vanuit het voormalige Soviet blok zou een bokser kunnen gaan helpen die uit hetzelfde voormalige blok vandaan komt.
Terwijl het jureren bij het amateur boksen ogenschijnlijk onpartijdiger is geworden nadat Taiwan's Ching-Kuo Wu tijdens een election in 2006 als Aiba president de troon overnam van Anwar Chowdhry uit Pakistan - is de sport nog steeds een heel eind verwijderd van het compleet schoon zijn van controversies.
Er werden nog steeds een behoorlijk aantal twijfelachtige beslissingen waargenomen bij de bokscompetitie in Beijing - vooral wanneer daar Chinese boksers bij betrokken waren of wanneer de uitslag van invloed kon zijn in volgende partijen waarin dan Chinese boksers zouden gaan optreden.
Ook de Cubanen werden geheel niets gegund tijdens de Beijing Olympics en het boksland bij uitstek ging dan ook zonder een enkele gouden plak in haar bezit terug naar huis.
Voor aanvang van ieder groot tournament gaan er vaak speculaties rond omtrent hoeveel gouden medailles een participerend of het organiserende land is toegewezen en vaak blijken die speculaties ook uit te komen.
Er werd vooraf al rondgebazuind dat het Thaise boxing team slechts 1 enkele gouden medaille zou gaan winnen bij de Beijing Olympics en de flyweight Somjit Jongjohor werd in China inderdaad als Thailand's enige Olympic boxing champion gekroond.
Er werd ook gefluisterd dat - indien Somjit zou falen in zijn greep naar het Olympic goud - Manus Boonjumnong, die na Somjit aan de bak moest in de finales, een light-welterweight titel zou gaan winnen.
Manus echter verloor van Felix Diaz, welke op zijn beurt Alexis Vastine in de semi-finals onder nogal verdachte omstandigheden wist te passeren wanneer de Fransman in de finale ronde twee punten in aftrek kreeg toebedeeld wegens het vasthouden. De meeste toekijkers beoordeelden deze overtreding echter als normaal afklemmen.
Voor aanvang van de Beijing Games gaf een Thai official toe dat het jureren nu een stuk beter was - maar ook dat er nog steeds betaald moest worden om verzekerd te zijn dat een bokser niet werd bestolen van een winst.
Wu en zijn officials hebben dus nog een hoop werk te verzetten om het amateur boxing clean en fair te krijgen.
|
FastCounter by bCentral |
 |
Warning: Copyright © 2001 - 2008. All theft and artwork on this site are protected under international copywright law.
