De gemodifeerde Muay Thai ring combat sport bekend geworden als het K-1 zal een complete overhaul ondergaan in 2012 onder leiding van een nieuw Europees management welke de originele Japanese eigenaar heeft afgekocht.
De K-1 werd bekend als de vorm van stand-up combat nadat een Japanse promotional group in 1990s het befaamde 16-man K-1 Grand Prix tournament voor heavyweight fighters lanceerde - met daarnaast het K-1 MAX voor de super-welterweights.
Gewapend met een rijke kist aan prijzengeld veranderde het K-1 al snel in een prestigieuse ring sport, maar die positie werd gedurende de afgelopen jaren ondermijnd nadat de MMA (mixed martial arts) en Ultimate Fighting Competition (UFC) - ondersteund door een US$1 billion fighting fund - de Amerikaanse fight market op stormachtige wijze overnamen.
Nadat Amerika het K-1 grotendeels had laten vallen begon de organistatie al snel te wankelen vanwege het oplopen van financiele verliezen, welke de Japanse investeerders inspireerde om snel hun biezen te pakken.
Terwijl de K-1 mega evenementen in Tokyo langzaam vanuit de plublieke belangstelling verdwenen was de appeal van het full-rules Muay Thai in Japan en de rest van de wereld verantwoordelijk voor een vernieuwde aandacht voor de orginele Thaise dicipline.
De onlangs gehouden Thai Fight serie vulde dan ook suksesvol het gat op dat werd achtergelaten door de K-I en Bangkok veranderde daarmee op slag in de nieuwe fight city van groter Asia.
Het nieuws, dat een Europees en Chinees partnership hun cash resources poolen om de K-1 brand in 2012 een nieuw leven in te blazen, is veelbelovend, maar voordat het K-1 weer in de main arena kan gaan schitteren zullen eerst de nijpende problemen die verantwoordelijk waren voor de knieval van de sport moeten worden aangepakt.
Op de eerste plaats, heeft het K-1 geen officiele wereldwijde ranking en werden de contenders uitsluitend geselecteerd op de voorkeuren van de promoters - soms vanwege uiterlijke merkwaardigheden en zelden op basis van de fighter's talenten en dit gegeven resulteerde soms in voorspelbare uitkomsten en herhaaldelijke mis-matches.
Op de tweede plaats, werden de referees en juryleden niet getraind naar de standaards van de professionele ring sporten. Alle K-1 judges werden gekozen en benoemd door de promoter - welke meestal Japanese nationals uitzocht die vaak werden beschuldigd van onrechtmatige voorkeuren in hun scoring.
Maar zelfs als het K-1 haar spullen voor elkaar krijgt met een nieuw management, is de fight market ondertussen stevig overgenomen door het MMA en het full rules Muay Thai.
Het is een bekend gegeven dat de Europeaanse vechters vaak beter getraind zijn in de modified rules - vechten zonder de ellebogen en het grappling - maar de fight fans zijn altijd op zoek naar nieuwe ontwikkelingen en het oude K-1 zou wel eens gewogen kunnen gaan worden als yesterday's kickboxing.
De 
K-1 tournaments zullen nu ook moeten gaan opboksen tegen de Thai Fight tournaments welke erg suksesvol bleken te zijn, ondanks het feit dat ook de Thaise organisatie nieuwe uitdaging moet gaan aannemen om het annual event competitive te houden.
Thailand's Thai Fight 2012 contender in de welterweight division ging wederom strijden met de winnaar van de Toyota Cup in het Omnoi stadium en Buakaw Por Pramuk was daar aanwezig om zijn super-welterweight championship te verdedigen.
De welterweight en super-welterweight divisions vertegenwoordigden het maximum gewicht voor de Thaise elite fighters.
Onder die divisie hebben de Thaiers vrijwel geen noemenswaardige rivalen, maar vanaf het middengewicht omhoog zijn er maar enkele Thaise fighters in staat om te concureren tegenover de beste buitenlanders.
Vanwege die gewicht-limiet kan het nieuwe K-1 wederom populair worden met het K-1 Grand Prix formaat - waarin de bekende Europese midden-gewichten, half-zwaar gewichten en zwaargewichten kunnen gaan strijden voor hoge beloningen en nationale trots.
Buakaw Por Pramuk is een van de meest populaire Muay Thai fighter van dit moment - zowel thuis in Thailand als overzee in de Westerse wereld.
Hij en Kem Sitsongpeenong, schitterden onlangs bij de 2012 Thai Fight finals in het aangezicht van duizenden fans in Bangkok's Royal Plaza.
De voormalige K-1 champion werd gehuldigd door de SAT als de beste professionele athlete van het jaar 2011, terwijl Sam-A Kaiyanghadao als de beste Muay Thai fighter van het jaar 2011 werd verkozen.
Bij het internationale boksen heeft Thailand momenteel vier world champions rondlopen; Kompayak Por Pramuk (WBC light-flyweight), Suriyan Sor Rungvisai (WBC super-flyweight), Tepparith Kokietgym (WBA super-flyweight) en Pongsaklek Kratingdaenggym (WBC flyweight).
Dat is het hoogste aantal Thaise kampioenen - op hetzelfde moment - sinds lange tijd en Suriyan is mogelijk de meest indrukwekkende strijder onder Thailand's nieuwe kampioenen.
Zijn upset winst over de hoog-genoteerde Tomas Rojas uit Mexico, waarmee hij de 115-pond belt wist te winnen, en het verslaan van Japan's Nobuo Nashiro in zijn eerste defence, maakte grote indruk.
"Het was een gouden jaar voor onze camp," vertelde Suriyan's manager Suchart Wisitwutthinan. "Suriyan was excellent in die twee championship fights."
Alhoewel Suriyan Sor Rungvisai van Pongsaklek verloor in zijn eerste title shot in Oktober 2010, maakte de bokser vanuit de Thaise provincie Nakhon Ratchasima indruk op Suchart met zijn toewijding en skills in dat gevecht en vond Suchart dat hij Suriyan nog een andere kans moest gaan geven tegenover Rojas.
"Mijn geloof in hem heeft nu zijn rendement betaald," verklaarde Suchart, welke eerdere Thaise champions begeleidde in Weeraphol Nakhonluang en Sirimongkol Singmanasak.
Suriyan staat nu geboekt om zijn titel te gaan verdedigen en zijn familie zou wel eens een tweede kampioen tegemoet kunnen gaan zien omdat z'n jongere broer Navaphol nu ook een boeking voor een title shot in de zak heeft zitten.
"Navaphol kan in zijn broeders voetstappen gaan volgen. Ik ga ook proberen of hij Pongsaklek mag gaan uitdagen - hij is net zo goed als zijn oudere broer," vertelde Suchart.
De 20-jarige Navaphol is de WBC Asia flyweight champion van dit moment en Navaphol is zo'n 14 jaren jonger dan Pongsaklek, maar deze oude en ervaren kampioen heeft nog steeds veel te bieden.
Pongsaklek produceerde een van de beste gevechten uit zijn carriere met een unanimous winst over Mexico's Edgar Sosa tijdens een mandatory bout in Oktober.
Pongsaklek verdedigde daarna ook nog eens suksesvol zijn WBC flyweight belt in slechts 47 secondes nadat zijn Japanse challenger Hirofumi Mukai een lelijke snee opliep via een accidental head clash - waarop die partij officieel werd beoordeeld als een technical draw.
Naast Pongsaklek, heeft het Petchyinyee camp nog een andere champion rondlopen in de gedaante van Kompayak Por Pramuk, welke onlangs de WBC light-flyweight champion Adrian Hernandez, vanuit Mexico, op onaangename wijze verraste in de 10e ronde.
Ook vechtend vanuit het Kokietgym camp, wist de bokser Tepparith (Singwancha) Kokietgym zijn opponent Daiki Kameda in Japan te overmannen om daarmee zijn WBA super-flyweight belt suksesvol te verdedigen.
_Kokietgym.jpg)
Deze 23-jarige Thaise bokser werd vlak voor aanvang van het gevecht vanuit de ' interim' champion opgewaardeerd naar de "real" champion, omdat de orginele title-holder Tomonobu Shimizu, vanuit Japan, een blessure had opgelopen.
2011 was een geweldig jaar voor deze inwoner van de Thaise provincie Maha Sarakham, welke in Mei eveneens een indrukwekkende winst scoorde in een gevecht voor de interim belt over Drian Francisco vanuit de Philippines.
Tepparith is Kokietgym's eerste world champion sinds lange tijd - nadat het boxing camp vele jaren tevergeefs probeerde om weer een titelhouder te produceren.
Terwijl Thailand nu drie nieuwe wereld-kampioenen heeft, verloor de bekende bokser en nu ex-wereldkampioen Oledong Sitsamerchai zijn WBC strawweight title in februari in Japan, nadat hij in de vijfde ronde werd gestopt door Kazuto Ioka.
Maar dat verlies kwam niet als een echte verrassing omdat Oledong al een serie aan teleurstellende optredens had geproduceerd in de aanloop naar die titelverdediging - incusief een controversiele winst over compatriot Pornsawan Por Pramuk.
Nadat Oledong zijn belt verloren had is de inwoner van de Thaise provincie Trang omhoog gegaan naar de 115-pound class en hoopt hij om daar nu een betere toekomst voor zichzelf te kunnen bewerkstelligen - Oledong staat momenteel als vierde genoteerd in die division.
"Oledong en Wanheng [Menayothin] zullen waarschijnlijk wel title shots verkrijgen," zo vertelde promoter Piyarat Wachirarattawongse. "Wanheng is de No.3 contender bij de WBC 105-pound division en we plannen voor Oledong om te gaan vechten met Suriyan in een mandatory fight gedurende 2012."
Voor Galaxy Promotion, heeft boss Niwat Laosuwanwat 2011 op stille wijze afgesloten omdat hij momenteel geen enkele world champion onder zijn management heeft staan.
Zijn bokser Kwanthai Sithmorseng won de WBA 105-pound title in November 2010, maar hij verloor die titel weer in een shock defeat tegenover Muhammad Rachman, in slechts zijn eerste verdediging in April, 2011.
Pornsawan, welke vanuit hetzelfde camp als Kwanthai werkt, won de belt drie maanden later weer terug via een majority decision over de Indonesische bokser, maar deze Pornsawan werd op zijn beurt weer onttroont in slechts zijn eerste verdediging - nadat hij in October knockout werd geslagen door Akira Yaegashi tijdens een 10e ronde te Japan.
"Het is een teleurstelling dat we geen kampioen hebben tijdens het oude en nieuwe jaar," verklaarde Niwat. "Maar ik kan tenminste wel trots zijn op het feit dat we vrijwel ieder jaar een nieuwe kampioen mochten voortbrengen. Ik kreeg Pornsawan in 2011 naar de top - maar hij verloor die titel onfortuinlijk genoeg weer snel."
De promoter kijkt wel tegemoet naar betere tijden voor zijn trainingkamp, aangezien de voormalige champions Poonsawat Kratingdaenggym en Denkaosan Kaovichit mogelijk weer nieuwe title shots verkrijgen.
Poonsawan staat momenteel als tweede genoteerd bij de WBA super-bantamweight (122-pound) division, terwijl Denkaosan - welke eveneens een Paba champion is - op de derde plaats staat in de WBA super-flyweight (115-pound) division.
De ongeslagen Teerachai Kratingdaenggym, 19, is een andere hopeful voor het camp in de welterweight division, terwijl de aandacht ook gevestigd wordt op de 20-jarige Paba flyweight champion Denchailek Kratingdaenggym.
"Boxing is niet alleen maar een sport, het is ook een serieuze business," vertelde Niwat. "We pakken elke kans aan die zich voordoet."
Bij het Olympische amateur boksen heeft in Thailand ook een bewogen 2011 achter de rug, nadat Gen Narin Tabprasit gedurende het afgelopen jaar werd gekozen als de president van de Amateur Boxing Association of Thailand (Abat) - in opvolging van Gen Taweep Jantararoj.
Zijn directe concurrent, Generaal Boonlert Kaewprasit, besloot om niet deel te nemen aan die verkiezing omdat het zijn supporters niet werd toegelaten om te stemmen in de conference room.
Maar de International Boxing Association (Aiba) weigerde om Gen Narin te aksepteren vanwege het feit dat de voormalige Abat chief, Gen Taweep en de members van zijn Abat executive board - inclusief Generaal Narin - verbannen waren door de Aiba.
De Aiba en de Sports Authority of Thailand (SAT) annuleerden vervolgens het lopende membership van de Abat en - ondersteund door de Aiba - werd er een nieuwe amateur boxing governing body opgericht en werden er ook elections voor haar presidentschap georganiseerd.
Gen Boonlert werd vervolgens verkozen als de president van de nieuwe Thailand Boxing Association (TBA) en beide - Boonlert en de TBA - ontvingen een officiele erkenning van de Aiba.
Ondertussen, hebben Taweep en Narin diverse zaken tegen de Aiba gewonnen bij de Court of Arbitration voor Sport (CAS), echter - aangezien de court's authority niet legaal bindend is - heeft de Aiba niet gereageerd op de uitspraken van die organisatie.
Narin heeft het voornemen om door te gaan met zijn legale gevecht tegenover de SAT en de TBA, alhoewel de critics hem een bijzonder kleine kans van slagen in het hernemen van de power toeschrijven.
In Gen Boonlert's eerste grote assignment won Thailand drie tickets voor de 2012 Olympics, met Kaew Pongprayoon, Chatchai Butdee en Sailom Ardee, vanwege hun suksesvolle optredens bij de world championships.
Er zal in nog een tweede qualifying tournament voor Thailand gaan plaatsvinden en Gen Boonlert hoopt dat zijn vechters daar nog enkele andere Olympic berths gaan veroveren.
|
FastCounter by bCentral |
 |
Warning: Copyright © 2001 - 2012. All theft and artwork on this site are protected under international copywright law.
