Tijdens de afgelopen Bep van Klaveren Memorial in Rotterdam, op 14 November, 2011, heeft de Nederlandse top-bokser Hüsnü Kocabas (163-49-6) bekend gemaakt te stoppen met de sport, omdat hij 'liever de eer aan zichzelf houdt', aldus verklaarde de Bossche bokser in Rotterdam na afloop van zijn overwinning over de Chinees Li Chang Zheng.
Een dag na de aankondiging van zijn stoppen gaf hij toelichting op het zo plotsklapse einde van zijn carrière: de 'belachelijk hoge eisen' voor kwalificatie - opgelegd door de boksbond - hebben Kocabas ertoe gebracht de handdoek definitief in de ring te gooien.
Ook het 'vieze spelletje' dat de bond twee maanden geleden in aanloop naar het WK speelde, is hij nog niet vergeten - toen werd niet de Bosschenaar, maar Juliano Westhiner (19) uit Veldhoven aangewezen voor het WK in Azerbeidzjan en in de ogen van Kocabas was dat zwaar onterecht.
De 32-jarige lichtgewicht uit Den Bosch liet hierop, tot ieders verrassing, tijdens de Bep van Klaveren Memorial in Rotterdam weten dat hij "de eer aan zichzelf houdt" en in tranen bedankte een geemotioneerde Husnu Kocabas het publiek - welke hem met een staande ovatie bedankte.
De veelvuldig nationale kampioen kreeg van de organisatie, vanwege zijn vijftiende optreden tijdens de jaarlijke Memorial, een speciale ereprijs uitgereikt en Husnu blijft ook als lid van de Raad van Advies aan het Rotterdamse boksgala verbonden.
Op Zondag 27 November vond daarop een officiele receptie ter gelegenhied van het afscheid van Husnu Kocabas plaats in de Olympia Den Bosch boksschool van Henny Mandemaker en vele vrienden en bekende gezichten vanuit het vaderlandse boksmilieu kwamen Husnu daar bedanken voor zijn geleverde prestaties.
Geweldig was natuurlijk dat de toenmalig trainer van Bayer Leverkussen, René Breithbart, met zijn familie was overgekomen, maar het absoluut hoogtepunt en een werkelijk grote verrassing was natuurlijk de komst van de Cubaanse top-trainer en grote vriend Ismael Antonio Salas vanuit Miami.
De nu 32-jarige Husnu Kocabas, al jarenlang aan de absolute top van het Nederlandse amateur-boksen, werd maar liefst 12x tot kampioen van Nederland gekroond - waarnaast hij een internationale carriere afwerkte met vele hoogtepunten.
De internationale suksessen van Husnu Kocabas;
1995 - goud bij de HSK Cup in Denemarken,
1996 - goud bij de HSK Cup in Denemarken,
1996 - brons bij het Balaton toernooi in Hongarije,
1997 - zilver bij het Bydgosz toernooi in Polen,
1997 - brons bij het Sebastapol toernooi in Oekraine en een EK kwalificatie,
1997 - goud in Bratislava,
1999 - zilver bij de Kaunas Cup in Litouwen,
1999 - brons in Tampere, tijdens een Olympisch kwalificatie toernooi,
2000 - 5e plaats bij het EK in Finland,
2000 - zilver in Liverpool, tijdens een EK kwalificatie toernooi,
2000 - 5e plaats tijdens een Olympisch kwalificatie toernooi in Italie,
2001 - brons bij het Debrecen toernooi in Hongarije,
2001 - goud bij de HSK Cup in Denemarken,
2001 - zilver bij de Norway cup,
2001 -
goud en kampioen van Turkije in Ankara,
2003 - 5e plaats bij het WK in Bangkok, Thailand,
2003 - zilver bij de Copenhagen Cup,
2005 - goud bij het militaire Holland toernooi,
2005 - goud en militair Wereldkampioen in Pretoria, Zuid-Afrika,
2006 - goud bij de Kings Cup in Bangkok, Thailand,
2006 - brons in Pecs te Hongarije,
2006 - brons bij de militaire WK in Duitsland,
2007 - goud bij de Adidas Box Cup in Heidelberg,
2008 - zilver bij het militaire WK in Baku, Azerbedjan,
2009 - winst over Moore vanuit Guyana tijdens het WK in Milaan,
2011 - brons Kaunas toernooi Litouwen
2011 - brons WK Militair Rio de Janeiro Brasil
Tijdens zijn amateur carriere werd Husnu Kocabas ingedeeld bij het Militaire TopSport team van de Nederlandse strijdkrachten, alwaar hij dienst deed bij de mareschaussee.
Husnu had veel baat bij deze aanstelling in het Militaire TopSport team, want die constructie stelde hem in staat om deel te nemen aan vele internationale toernooien.
Kocabas wist zich al snel omhoog te vechten naar de internationale top van het Olympische boksen, alwaar hij tijdens de vele internationale toernooien meestal wel de laatste 8 of hoger wist te bereiken.
In de wedstrijden op deze internationale toernooien trad Husnu Kocabas aan tegenover een scala aan kampioen en vele daarvan werden door hem vervolgens ook verslagen.
De overwonnen kampioenen:
* Sachbazyan - kampioen van Tjechie,
* Ahmetovs - kampioen van Letland,
* Vincente Escobedo - kampioen de USA,
* D. Boschiero - kampioen van Italie,
* G. Dune - kampioen van Ierland,
* Usmanee - kampioen van Canada,
* Koperski - kampioen van Polen,
* M. Khrachev - kampioen van Rusland,
* Allahverdiev - kampioen van Rusland, een 2-voudig militair wereldkampioen en brons tijdens het WK 2005,
* R. Huseinov - kampioen van Azerbadjan en voormalig Europees kampioen,
* Sachbazyan - kampioen van de CZE,
* S. Husseinov - kampioen van Bulgarije,
* P. Soyota - kampioen van Thailand, Aziatisch kampioen en zilver tijdens het WK in 2003,
* Bhagyarajan - kampioen van India en regerend wereldkampioen,
* Kim Youngwon - kampioen van Korea en Husnu wint hiermee goud tijdens de Kings Cup in Thailand,
* Philip Palic - kampioen van Croatie en Husnu wint brons maar valt vervolgens uit vanwege een gebroken hand,
* Sa. Guesmi - kampioen van Tunesie en tevens Afrikaans kampioen.
Naast deze internationale prestaties werd Husnu Kocabas ook nog eens 12x tot kampioen van Nederland uitgeroepen.
1996 - kampioen van Nederland - junioren
1997 - kampioen
van Nederland - senioren
1998 - kampioen
van Nederland - senioren
2000 - kampioen
van Nederland - senioren
2001 - kampioen
van Nederland - senioren
2002 - kampioen
van Nederland - senioren
2003 - kampioen
van Nederland - senioren
2006 - kampioen
van Nederland - senioren
2007 - kampioen
van Nederland - senioren
2008 - kampioen
van Nederland - senioren
2009 - kampioen
van Nederland - senioren
2010 - kampioen
van Nederland - senioren
Werkelijk een prestatielijst om van te watertanden en het enige wat er eigenlijk op het verlanglijstje van Husnu Kocabas nog ontbrak was een kwalificatie en deelname aan de Olympische spelen.
De pech en de blessures:
Husnu Kocabas werd in zijn carriere vaak door pech achtervolgt, welke op de meest cruciale momenten roet in het eten wist te strooien - waarnaast hij ook diverse malen ongewild het slachtoffer werd gemaakt van dubieuze en politieke beslissingen.
Een duidelijk voorbeeld van deze vreemde beslissingen vond plaats toen Husnu zich op 19-jarige leeftijd had moeten kwalificeren tijdens een toernooi in Finland.
Met nog slechts 1 minuut te gaan in de laatste ronde van die kwalificatie-partij stond de sterk-boksende Husnu Kocabas, met een stand van 0-0, gelijk tegenover de Oekrainer Suleymanov, waarop er - zonder dat er een stoot geplaatst werd - plotsklaps een stand van 3-0 in het voordeel van de Oekrainer op het scorebord verscheen.
Gelijkspel mag niet tijdens de kwalificaties en dan maar snel eventjes wat drukken, moeten de juryleden gedacht hebben - en weg was de kwalificatie van Kocabas.
Een ander belangrijk moment kwam voor toen Husnu bij een Europese kwalificatie, op een zaterdagavond tijdens een toernooi in Liverpool, in een finale-partij stond - na drie overwinningen op rij - en hij vervolgens volkomen onterecht verliezer werd gemaakt tegenover de 'enige' overgebleven Engelsman die op dat moment nog in de finales vocht.
Hierna volgde er een nadelige timing, want de maandag daaropvolgend moest Husnu rond het middaguur, tijdens een toernooi in Italie, aantreden tegenover de Franse kampioen.
Na een dag herstel en een zware reis vanuit Liverpool naar Italie, kwam het Kocabas-team op zondagnacht moe aan op hun bestemming - maar die wedstrijd tegenover de sterke Fransman werd door Husnu wel gewonnen, ondanks het feit dat dit zijn 5e wedstrijd was in 6 dagen tijd.
De volgende dag, op dinsdag, moest Husnu alweer aantreden tegenover een Albanier en ook die krachtmeting werd in het voordeel van Kocabas beslecht.
Een dag later, op woensdag, was de pijp leeg tegenover de sterke Hongaar Nagy en die strijd werd, terecht, verloren door Husnu - en weg was de kwalificatie.
In China, tijdens het WK, bokste Husnu Kocabas vervolgens een prima 1e wedstrijd tegenover de sterke Georgier, Kutapadze.
Husnu Kocabas verkeerde ook tijdens dat toernooi in een fantastische vorm, maar hij lag een dag na de wedstrijd met Kutapadze met een ernstige voedselvergiftiging aan het infuus in een ziekenhuis - en weg was de kwalificatie.
Husnu Kocabas werd vervolgens ook nog eens geschorst door de NBB, omdat hij hierdoor niet in staat was gebleken om mee te doen aan het NK!
Daarna liep Kocabas zo'n 32 hechtingen op in zijn mond, tijdens een Olympische kwalificatie toernooi in Baku, welke het gevolg waren van een ongelukkige botsing met het hoofd van een Poolse tegenstander - een tegenstander welke hij vlak daarvoor nog ruim had verslagen tijdens de Copenhagen cup - en weg was de kwalificatie.
Na een prachtige overwinning op Vicente Escobedo - de toenmalige hoop van Amerika - verloor Husnu Kocabas vervolgens door een 2-tal onterecht gegeven openbare waarschuwingen van de Duitser Dresden - en weg was de kwalificatie.
Tijdens dat toernooi was er veel corruptie en vonden er op grote schaal onderlinge afspraken plaats tussen de diverse scheidsrechters.
Ook blessures op belangrijke momenten hebben Husnu Kocabas danig parten gespeelt - waardoor hij op momenten dat hij goed in vorm was werd teruggeworpen om daarna steeds weer opnieuw te moeten beginnen.
Naast de al eerder genoemde blessures, was er een gebroken hand tijdens een door Kocabas gewonnen halve-finale bij het EU toernooi in Hongarije - waardoor Husnu de finale tegen de latere wereldkampioen Dominique Valentino misliep.
In een later stadium van Husnu's carriere was een buikspier-operatie verantwoordelijk voor een maandenlange stagnatie.
Dat Hunsu Kocabas de Olympische spelen niet gehaald heeft, kan eigenlijk niet met de prestaties van onze vroegere Nederlandse bokshelden vergeleken worden, aangezien het Olympische speelveld waarin Husnu participeerde volledig veranderd is.
De Nederlandse bokshelden van voorheen moesten uiteraard ook roeien met de riemen die voorhanden waren en zij verdienen daarvoor alle respect - maar het tegenwoordige competitie-veld ziet er totaal anders uit en is het in deze tijd bijna een onmogelijke opgave voor Hollandse boksers om het Olympische podium te bereiken.
Het gehele kwalificatie traject is tegenwoordig veel zwaarder en moeilijker dan in vroegere tijden, waarnaast de ons omringende landen hun boksers op werkelijk professionele wijze zijn gaan ondersteunen en begeleiden op weg naar de Olympische spelen.
Na het uiteenvallen van het Russische Oostblok, gingen al die nieuwe zelfstandige landen met een volledig boksteam meedingen naar een Olympische kwalificatie en werd de poel waarin de Nederlandse pugilsten zich moest waarmaken verveelvuldigd.
Wat dat betreft verdienen Hunsu Kocabas, zijn coach Henny Mandemaker en de mensen van Militaire TopSport, ook alle respect dat ze zich op dit niveau zovele jaren aaneengesloten konden handhaven in de bovenste regioenen.
Het feit dat hij alweer 32 jaren oud is, is niet de belangrijkste reden van het stoppen voor Hunsu Kocabas, want het speelt voor Husnu meer mee dat er nog nauwelijks mogelijkheden (lees geld) zijn voor een serieuze voorbereiding op de Olympische kwalificatie toernooien.
Ook het feit dat NOC/NSF de eisen nu nog moeilijker aan het maken is, zorgt ervoor dat de kans voor een Nederlandse bokser om zich suksesvol te kwalificeren voor de Olympische Spelen bijzonder klein en vrijwel onmogelijk geworden is.
Husnu Kocabas ondervind ook dat vele andere landen zich steeds professioneler gaan opstellen ten aanzien van het boksen en dat in Nederland het niveau eigenlijk achteruit gaat of stagneerd en dat betekent dat er een ondankbare en zeer zware opgave wacht voor de jonge generatie aankomende boksers.
De grootste successen van Husnu waren natuurlijk het fantastische WK in Pretoria, Zuid-Afrika in 2005, waar hij o.a de zilveren medaille winnaar van het regulaire WK versloeg en en gouden medaille en het Militaire Wereldkampioenschap veroverde en ook die 5e plaats op het WK Bangkok, waar dit eigenlijk minimaal brons had moeten zijn.
Ook Husnu's gouden medaille in 2006, tijdens de King's Cup in Bangkok, Thailand, ontlokte de nodige respect bij de bokskenners.
Hartelijk bedankt Husnu Kocabas, voor al je sportieve prestaties en je immer aangename en sympatieke gezelschap - je gedroeg je altijd als een ware kroonprins en als waardige ambassadeur voor de Nederlandse bokssport en daarvoor onze welgemeende respect en grote dank.
Bedankt Husnu, het ga je goed en hopelijk tot wederziens.
|
FastCounter by bCentral |
 |
Warning: Copyright © 2001 - 2011. All theft and artwork on this site are protected under international copywright law.
