Bernard Hopkins, 43, is misschien wel de beste middleweight die de sport ooit heeft gekend - sinds het bestaan van Marvin Hagler. Hij is op dit moment waarschijnlijk ook wel de world's No. 1 light heavyweight - een physiek wonder welke iedere stijl, shape en size tot zijn beschikking kan aanwenden om de odds te verslaan.
"Dat zegt me allemaal niets. Hij zou meer bezorgd moeten zijn om mij," vertelde Joe Calzaghe, een 36-jarige left-hander vanuit Newbridge, Wales, tijdens zijn voorbereidingen om Hopkins te gaan ontmoetten op aanstaande Zaterdag in Las Vegas.
"Ik zou hem 10 jaren geleden al hebben verslagen. Hij is echt niet de Bionic Man of Superman."
Joe Calzaghe, rechts, in training met zijn vader, Enzo, bokst altijd in een aggressieve stijl welke de Las Vegas judges wel zal gaan plezieren. De southpaw, die gemiddeld zo'n 85 punches per ronde afleverde in zijn laatste overwinning, hoopt daarmee een plaatsje te gaan veroveren bij de selected few uit de Britse boxing history.
Er zullen tijdens het aankomende gevecht geen major title belts op de lijn staan omdat de governing bodies Antonio Tarver, welke Roy Jones versloeg om daarmee de undisputed champion te worden, van zijn al titels ontdeden.
Toen Hopkins daarna Tarver in een lopsided decision in 2006 aan de kant zette, was dat uitsluitend voor de lineare erkenning — de meeste eerlijke en time-honored methode om tot een division's top fighter te worden uitgeroepen.
De winnaar van het gevecht op aanstaande Zaterdag zal omhoog schieten als de power broker in de 175-pound class, zelfs nadat Tarver onlangs nog de IBF belt wist te heroveren en Chad Dawson de WBC versie in zijn kast heeft hangen. Alleen de WBA variant is nog vakant.
Hopkins (48-4-1, 32 knockouts) heeft wel vaker in deze positie verkeert. Na het winnen van een deel van de middleweight crown in 1995, duurde het zes jaren voordat hij een unification bout verkreeg tegenover de titlist Keith Holmes.
Hopkins ontdeed zich vervolgens van Holmes in het eerste gevecht van een middleweight tournament en hij won uiteindelijk met gemak van de toen-ongeslagen Felix Trinidad om daarmee tot de undisputed champion op 160 pounds te worden uitgeroepen.
Drie jaren later, was hij de enige vechter welke het gelukte om Oscar De La Hoya knockout te slaan op weg naar een division-record 19 consecutive title defenses.
Joe Calzaghe (44-0, 32 KOs), welke een record-aantal van 21 defenses van de super-middleweight title op 168 pond afwerkte, vecht nu slechts voor de derde keer in zijn carriere buiten de United Kingdom en voor de eerste keer in the United States. Dit is tevens het eerste echte super-gevecht van de 15-jarige pro.
Een groot voordeel voor Calzaghe is dat de Las Vegas judges zijn vechtstijl wel zullen prefereren boven de tacticians in een close decision.
In Hopkins' twee controversiele verliezen aan Jermain Taylor in het middengewicht, verkreeg Taylor beide keren de close rondes alhoewel zijn punches daarin zelden clean of effectief waren.
Toen Felix Trinidad met een disputed decision won van De La Hoya in 1999, was dat eveneens vanwege zijn aggressie, ondanks slechts een marginaal sukses in de connecting percentage.
"Ik maak me ook totaal geen illusies. Ik ben de buitenlandse vechter," zo vertelde Calzaghe, welke zijn eerste titel zo'n 11 jaren geleden won vs. de Britse icoon Chris Eubank. "Ik zou ook nooit naar America gekomen zijn als ik niet overtuigd was van mijn kansen om hem te gaan domineren of zelfs voortijdig te stoppen."
Bernard Hopkins, een career middleweight tot hij met Tarver de ring instapte, prefereert het om te vechten op een uitgemeten tempo. Hij stoot gemiddeld zo'n 35 punches per ronde, volgens de CompuBox's punch count estimates.
Hopkins kan wel overheersen en hij is een meester in het counter-punchen, welke graag potshots op een opponent laat landen vanaf de long range - zoals hij dat demostreerde in eeen career-defining knockout van Felix Trinidad.
Hij kan ook als een bully tekeer gaan, welke de ring afsnijdt en zijn tegenstanders tegen de ringtouwen aandrukt - zoals hij dat met Holmes deed.
Calzaghe, welke zijn eerste gevecht gaat afleveren boven zijn vertrouwde super-middleweight divisie, bokst onvoorspelbaar als een lefty.
Terwijl de meeste southpaws een defense-first approach vertonen welke zelden crowd-pleasing is, komt Calzaghe graag hard naar voren en zoekt hij het gevecht op.
Hij is een echte high-volume puncher, wat duidelijk te zien was via zijn 85 punches per ronde in een 3 November unification-bout overwinning over Mikkel Kessler.
"Dit gaat mijn derde assassination van een southpaw worden in het afgelopen anderhalve jaar," zo vertelde Hopkins, waarmee hij refereerde aan Tarver en aan zijn July 21 decision vs. Winky Wright.
"Zelfs als hij 1,000 punches gaat gooien, dan komen er ook zo'n 1,000 openingen voor counterpunches."
Hopkins' stijl van vechten wordt vaak omschreven als de oude school, maar dat geld ook voor zijn methodes van promotie omtrent het gevecht - welke zich typisch afspeelt in de stijl van een century terug toen matchups vaak werden gehyped via raciale en ethnische uitspraken om daarmee de gate receipts te spekken.
Alhoewel de inwoner van Philadelphia het gevecht op Zaterdag ziet als een clash of cultures — black vs. white; United States vs. Britain — gaan deze opstellingen niet op voor Calzaghe. Voor hem is het meer belangrijk wat een overwinning gaat betekenen voor zijn toekomst.
HBO, welke de bout laat zien op haar regulaire channel inplaats van op de pay-per-view, zou de winnaar kunnen terugbrengen dit jaar in een andere superfight.
Afkomst vanuit Britain zou dan geen handicap zijn, want toen Ricky Hatton vocht met Floyd Mayweather in December werden er maar liefst 890,000 pay-per-view verkocht alleen al in de United States - goed voor een kleine $50 millioen omzet.
"Hatton bracht een geweldige interesse op onder de boxing en sports fans in de United States. Een vechter met Joe Calzaghe's qualiteiten en persoonlijkheid heeft de mogelijkheden om dat te gaan evenaren," zo vertelde Mark Taffet, een senior vice president van HBO PPV.
Een winst zou hem ook scharen onder de elite in European en British boxing history, naast de voormalige heavyweight champion Lennox Lewis en Jimmy Wilde, een 1920s flyweight champ vanuit Wales, welke 137-5-2 met 99 KOs registreerde in een weight class en een era waarin voortijdige stoppages zelden voorkwamen.
"Als hij Hopkins weet te verslaan, dan komt hij nog hoger op de lijst uit waar hij nu al staat," zo vertelde de HBO analyst Max Kellerman, welke het aankomende gevecht zal gaan verslaan. "Het maakt niet uit hoe oud Hopkins is. Hij is verlopig nog steeds de light heavyweight champion."
Bernard
Hopkins maakte een record 19 consecutive successful defenses van zijn middleweight
title (160 pounds) en Joe Calzaghe maakte een record-tying 21 consecutive
defenses van zijn super-middleweight (168) title.
Geen van beide vechters wordt erkent als een one-punch knockout artist en beide zijn wel eens schuldig geweest aan het afleveren van slechte partijen.
Maar tegenover de beste oppositie in world title fights tegenover huidige
of toekomstige titlists, presteerden beide boksers altijd op hun best:
Bernard Hopkins;
Juli 20, 1997, Glen Johnson 32-0, TKO 11. De enige keer dat Johnson, een latere
light heavyweight champion, ooit werd gestopt.
April 14, 2001, Keith Holmes 36-2, Unanieme beslissing. Een effectief einde
van de carriere van de lang-regerende middleweight titlist als een elite fighter.
Sept. 29, 2001, Felix Trinidad 40-0, TKO 12. Unifies de middleweight crown
in een stunning, one-sided upset.
Sept. 18, 2004, Oscar De La Hoya 37-3, KO 9. De enige keer dat de Golden Boy
voortijdig werd gestopt.
June 10, 2006, Antonio Tarver 24-3, Unanieme beslissing. Eenzijdige affaire
vs. een erkende world's beste light heavyweight.
Joe Calzaghe;
Oct. 11, 1997, Chris Eubank 45-2-2, Unanimous decision. Scores knockdown en
domineerd de British icon.
April 20, 2002, Charles Brewer 37-8, Unanieme beslissing. Bokst circles rond
de gevaarlijke slugger.
June 28, 2003, Byron Mitchell 25-2-1, TKO 2. Calzaghe loopt tegen de eerste
knockdown in zijn carriere aan, komt daarvan terug en slaat uiteindelijk de
knockout puncher knockout.
March 4, 2006, Jeff Lacy 21-0, Unanimous decision. Unifies twee 168-pound
belts via het overpoweren van de 2000 U.S. Olympian.
Nov. 3, 2007, Mikkel Kessler 39-0, Unanieme beslissing. Pakt een derde major
belt via het domineen van de universeel erkende No. 1 bedreiging van de troon.
|
FastCounter by bCentral |
 |
Warning: Copyright © 2001 - 2008. All theft and artwork on this site are protected under international copywright law.
