Wanneer de WBC light-heavyweight title-holder Bernard Hopkins (46), de oudste boxing champion in de wereld, een TKO verlies opliep nadat hij, afgelopen week, tegen het kanvas werd gesmeten door Chad Dawson, dachten vele fans van de sweet science dat de regels van het boksen zwaar werden overtreden.
Nadat Hopkins claimde dat hij niet meer in staat was om verder te boksen omdat zijn A-C joint was losgescheurd van z'n collar-bone, sputterde de gewonde bokser: "Hij gooide me omlaag met een schouder-worp... dit is geen (MMA) mixed martial arts."
Hopkins' reference naar het MMA was gebaseerd op een takedown techniek waarmee een fighter zijn opponent op legale wijze naar de vloer worstelt.
Deze taktiek vind gebruikelijk plaats gedurende de vroege rondes, wanneer de klassieke standup Muay Thai techniek van het grappling en de knee strikes worden overgenomen door de wrestling en jujitsu fighting technieken van het MMA.
Wat betreft Hopkins, zat er niet veel martial art in Dawson's aanval. Inplaats daarvan claimt hij dat er sprake was van een ruwe shoulder lift en een dump down, welke de referee Pat Russel echter beoordeelde als een legitieme TKO.
Die beslissing werd ondersteund door de California state government's commission, welke al de state's professional boxing, MMA en Muay Thai aktiviteiten overziet.
Misschien was de referee enigsinds in de war vanwege het wilde verloop van het evenement en de regels welke Dawson toestonden om Hopkins in zo'n conditie te deponeren dat hij niet meer in staat was om zichzelf te verdedigen - ondanks de claims van de verdedigende champion dat hij heus wel met een enkele hand kon doorvechten.
Als olie op het vuur - oordeelde de WBC achteraf dat Dawson tegenover Hopkins de regels wel had overtreden en dat het championship-gevecht daardoor een no-contest werd verklaard.
De history zal het event echter optekenen als de eerste keer in Hopkins' carriere dat hij voortijdig gestopt werd en technies gezien is z'n rijk als boxing's oudste wereldkampioen nu voorbij.
Terwijl het boksen haar problemen met de interpretatie van een takedown moet verwerken, is het Muay Thai onder closere toetsing gekomen vanwege de toegevendheid die sommige referees tonen aan de Thaise boksers welke hun opponent tegen het kanvas aan grapple-worstelen.
De regels van het Muay Thai verklaren dat wanneer de boksers zich in een grapple bevinden, het legitiem is om physieke power toe te passen om van positie te veranderen voor het aanzetten van aanvallen met de benen of armen.
Echter, het Muay Thai staat officieel geen worstelen toe tijdens de grapple en er is een grijs gebied ontstaan omtrent de jurering over wat nu worstelen of grappling is - welke ook nog eens verschilt van stadium tot stadium.
Maar de grote controverse omtrent het Muay Thai grappling ligt niet in de borderline zone tussen het grappling en worstelen, maar meer in het hoe lang de referees het grappling mogen laten doorgaan.
Het staat welbekend dat de meest krachtige blow in het Muay Thai de volle body knee strike naar de solar plexus is - een aanval welke de meest geharde vechter krimpend van de pijn op de map kan draperen.
Maar om zo'n aanval uit te kunnen voeren moet er eerst een opening in de full contact grappling worden geforceerd, wat bijzonder moeilijk is tegenover krachtige grapplers welke masters van de low body hand locks zijn.
Buitenlanders (niet Thaiers) vinden lange grappling sessions vaak vervelend om naar te kijken en preferen dat de clinch onmiddelijk wordt verbroken zodra de grappling in een patstelling geraakt.
In Thailand is de grappling knee strike echter een vereerde fighting art en wordt de techniek door de Muay Thai stalwarts gezien als de als the ultieme test van een fighter's fitness en resolve.
De K1 ging tegen de Thaise fighting cultuur in door alle clinching te negeren, om daarmee een kick en punch feest te creeren welke effectief de kracht van de grapple ondermijnde.
De K1 verbood ook de elleboog wapens, welke op de korte afstand een gevaalijk en effectief 'scheermes' wapen in het Muay Thai vertegenwoordigen.
Nu is het wiel vrijwel geheel rond gedraaid en met de neergang in de populariteit van het K1 ervaren we de opkomst van de competitie met de 'volle Muay Thai regels' - waarin alle traditionele Thaise wapens en grappling technieken worden toegestaan en zelfs worden aangemoedigd.
Deze rijzende populariteit van het Muay Thai onder de niet-Thaise beoefenaars heeft geleid tot meer gevarieerde meningen over intentie van de regels en de fijne lijnen tussen het grappling, worstelen en het MMA.
Een nauwkeurig onderzoek naar de bestaande regels en regulaties laat zien dat er in het Muay Thai inderdaad sommige grijze gebieden bestaan welke om een meer moderne articulatie vragen.
En terwijl er goede redenen bestaan voor optimisme dat het Muay Thai aan de voet van een nieuwe gouden era van globale erkenning en waardering staat, is de tijd misschien aangebroken om via een officiele Muay Thai Constitution aan de rest van de wereld uit te leggen waar het Muay Thai nu precies vandaan komt en in welke richting deze martial art zich begeeft als een populaire internationale stand-up ring sport.
|
FastCounter by bCentral |
 |
Warning: Copyright © 2001 - 2011. All theft and artwork on this site are protected under international copywright law.
