Joe Calzaghe neemt Jeff Lacy zijn titel af.
Joe Calzaghe registreerde op Zaterdag 4 Maart een eenzijdige en unanieme
beslissing over Jeff Lacy om daarmee de IBF super-middleweight belt toe te
voegen aan zijn eigen WBO titel.
Joe Calzaghe nam Jeff Lacy zijn IBF super-middleweight titel af en hij behield
daarnaast zijn WBO kroon voor de 18e keer - een riem welke hij nu al zo'n
8 jaren in zijn bezit heeft.
Voor aanvang van de partij, werd Calzaghe als een underdog aangemerkt door de Britse bookmakers.
Maar de Welshman was echter zo overtuigend in zijn overwinning in deze 12-round unification partij dat zelfs Jeff Lacy respectvol knikte wanneer Calzaghe zijn armen triomfantelijk de de lucht instak tijdens het klinken van de finale bell.
Calzaghe wist Lacy een aantal cuts toe te brengen boven beide ogen, waarnaast hij hem ook nog eens neersloeg tijdens de finale ronde.
Twee juryleden scoorden het gevecht op 119-107, terwijl het derde jurylid het op 119-105 hield.
Het was het eerste verlies voor Lacy in 22 gevechten terwijl Calzaghe - de langst regerende world champion over een periode van 8½ jaren - vooruit ging naar 41-0.
"Ik heb nu al zo'n acht jaren als kampioen doorgebracht en dit was een geweldige gelegenheid om met Jeff Lacy te gaan vechten, welke door vele mensen in America zo hoog geprezen werd en tevens als een uiterst gevaarlijke vechter werd geacht," vertelde Calzaghe. "Ik werd daarin volkomen weg geschreven door vele mensen en ochtend, middag of nacht, ik dacht de afgelopen maanden constant aan Jeff Lacy.
"Ik ben in de zevende hemel omdat ik niet alleen Jeff Lacy heb verslagen, maar ik hem ook totaal wist te demoraliseren en volkomen wist te overklassen. En ik denk ook dat ik dat duidelijk heb laten zien aan de wereld."
Jeff Lacy, op 28 vijf jaren jonger dan Calzaghe, had voorheen zijn titel al viermaal met sukses verdedigd en hij hoopte in deze partij te kunnen domineren met zijn krachtige linkse hoek.
Hij rekende er ook op dat Calzaghe's eigen linkse, welke was gebroken tijdens zijn afgelopen verdediging, geen rol zou gaan spelen in het gevecht. Hij vergiste zich echter flink op beide punten, alhoewel Calzaghe achteraf toegaf dat zijn vuisten wel behoorlijk gekneusd aanvoelden tijdens de achtste of negende ronde.
"Ik bleef echter maar gewoon doorgaan met punches gooien," vertelde de Welshman.
"Ik moest wel op mijn tanden bijten en doorzetten. Ik had ook zo'n dag of vijf gemist tijdens de trainingen, dus het was eigenlijk 50-50 tijdens de partij. Maar het was een gelegenheid welke zich waarschijnlijk nooit meer zou voordoen en ik moest gewoon geloven en vertrouwen op mijn ability."
Lacy kwam niet opdagen tijdens de post fight news conference, omdat volgens Lacy's manager, Dan Birmingham, de Americaan zich moest laten behandelen voor hechtigen aan scheuren boven zijn beide ogen.
"In plaats van te praten over wat Jeff niet deed in de ring, wil ik liever spreken over wat Joe wel deed," vertelde Birmingham. "Hij was vanavond de meester op de afstand en ook in de timing. Ik heb nog nooit een beter optreden gezien, zelfs niet door een Americaanse bokser, laat staan een Britse."
Calzaghe begon met het gooien van linkse uppercuts en hoeken en hij gooide daarna zijn armen de lucht in om die eerste omloop te claimen.
Alhoewel Lacy doorkwam met een solide rechtse hand in de tweede ronde, kwam Calzaghe daar onmiddelijk op terug met een left-right combination op de kin van Lacy en tijdens de vierde omloop kwam er bloed uit de neus van de Americaanse bokser, terwijl er eveneens bloed over zijn gezicht druppelde vanuit scheuren boven zijn beide ogen.
Met de home fans in de menigte van 12,000 toeschouwers welke "Easy! Easy!" riepen, bleef Calzaghe bovenop hem zitten en liet hij zijn rechtse hand keer op keer terecht komen in Lacy's gezicht. De Welshman's punching speed leek de kracht van de Americaan weg te zuigen, omdat hij maar zelden suksesvol wist te counteren met zijn harde stoten.
Lacy's cornermen hadden hun handenvol aan zijn beide ogen en Calzaghe hield hem tijdens de rondes aldoor gevangen in de hoek, waarbij hij zijn gezicht bombadeerde met snelle combinaties.
Met zijn rechteroog bijna dicht kwam Lacy uiteindelijk toch nog door met een paar rechtse handen, maar Calzaghe's accuracy had hem al ver vooruit op de jurykaarten geplaatst.
Jeff Lacy, bijgenaamd "Left Hook", wist met deze gevaarlijke linkse door te komen in de negende omloop maar dat was lang niet genoeg om de stroom aan stoten die zijn richting uitkwamen, suksesvol af te remmen.
Een linkse en rechtse combinatie stuurde Lacy uiteindelijk omlaag voor de count in de finale ronde en de Americaan kwam hierop nog wel dapper overeind terwijl het bloed vrijelijk over zijn gezicht stroomde en Calzaghe was hierna niet in staat om het gevecht spectaculair te beeindigen met een echte knockout.
Op de undercard, wist Enzo Maccarinelli suksesvol zijn WBU cruiserweight titel voor een zevende keer te verdedigen met een unanimous decision over Mark Hobson en mocht Wayne Alexander, in zijn eerste defense van de WBU light middleweight crown, een split decision binnenhalen over Thomas McDonagh.
Miguel Cotto stopt Gianluca Branco.
Miguel Cotto wist op Zaterdag 4 Maart zijn challenger Gianluca Branco te
stoppen op 49 secondes in de achtste ronde om daarmee zijn WBO junior welterweight
title suksesvol veilig te stellen.
Champion
Miguel Cotto, links, land met een harde linkse hoek op het gezicht van zijn
challenger Gianluca Branco.
Branco riep uiteindelijk "no mas" terwijl hij 'neen' schudde met zijn hoofd en tegelijkertijd met zijn linkerhandschoen wees naar zijn rechterschouder.
"Ik begon aan hem te werken vanaf de eerste bel," vertelde Cotto. "Het was zeker geen gemakkelijke partij, het was meer een moeilijk gevecht."
Cotto verbeterde naar 26-0 met 22 knockouts.
De 25-jarige kampioen verdedigde zijn titel voor de vijfde keer, allemaal knockouts, in het aangezicht van een uitverkocht huis in het Coliseo Ruben Rodriguez in zijn geboorteland Puerto Rico.
Cotto kwam tijdens het gevecht naar wil door met linkse jabs en hoeken op het gezicht van zijn tegenstander. Zijn aggressieve en aanvallende stijl dwong Branco constant in zijn achteruit, de touwen in.
Branco probeerde wel om terug te vechten met wilde stoten welke echter maar zelden de verdediging van Cotto wisten te penetreren.
"Hij deed me geen moment pijn. Hij gooide wel een paar goede stoten, maar dit was onze avond," vertelde Cotto. "Hij probeerde het wel in zijn eigen stijl, eerst blokken en dan snel stoten."
Branco's linkeroog begon al te zwellen in de eerste ronde en Cotto ging dan ook onmiddelijk aan het werk op dit oog tijdens de tweede omloop.
Tegen het einde van het gevecht zat Branco's rechteroog potdicht en was de rechterkant van zijn gezicht veranderd in een blauwe en opgezette massa.
Branco, welke Cotto onder de gordel sloeg tijdens de vierde omloog, protesteerde herhaaldelijk maar tevergeefs wegens low blows en kopstoten van Cotto.
De toekijkende menigte schreeuwde vanaf het begin tot aan het einde van de partij ononderbroken "Cotto! Cotto! Cotto!."
Branco viel terug naar 36-2-1, met 19 knockouts. De 35-jarige challenger vanuit Civitavecchia, Italy, stond voor aanvang van de partij als zesde genoteerd bij de WBO.
Promoter Bob Arum vertelde dat Cotto nu waarschijnlijk op 10 Juni gaat vechten met Paul Malignaggi (21-0, 5 KOs) in het Madison Square Garden in New York.
"Cotto showde vandaag duidelijk dat hij de beste vechter was, maar die Branco deed niet veel meer dan dreigen met zijn jab," merkte de in de zaal aanwezige Malignaggi op.
Oscar De La Hoya en Ricardo Mayorga vliegen
elkaar verbaal in de haren.
Oscar De La Hoya "The Golden Boy" stapt op 6 Mei weer de boksring
in van het MGM Grand in Las Vegas, alwaar hij de WBC super welterweight champion
Ricardo Mayorga gaat uitdagen in 12-rounder.
Ricardo
Mayorga, links, en Oscar De La Hoya staren elkaar aan tijdens een persconferentie
in New York. Op 6 Mei mogen ze dat nog eens een keertje gaan doen in een boksring
in Las Vegas.
Na drie dagen van hard werken om hun aankomende partij te publiceren in Los Angeles, Houston en Chicago, hadden de beide vechters wel eventjes genoeg gezien van elkaar en vlogen ze elkaar bijna in de haren tijdens eens laatste news conference in New York.
Met de reputatie van een beruchte trash talker, ging Mayorga (28-5-1, 23 knockouts) hierbij in de aanval via het in twijfel trekken van De La Hoya's mannelijkheid.
"Ik wil dat hij mij de benodigde respect geeft," blufte Mayorga, welke tegenover De La Hoya zijn eerste title defense sinds Augustus gaat maken, waarin hij de vacante crown wist te winnen met een unanimous decision over Italy's Michele Piccirillo.
"Ik ben de kampioen; hij is helemaal niemand," riep Mayorga uit.
"Hij beseft helemaal niet waar hij in verzeild is geraakt," reageerde De La Hoya. "Ik verwachte dit geouwehoer al, maar ik had eigenlijk geen echte hekel aan hem. Nu dat ik hem wel echt haat, ben ik ook beter gemotiveerd in de gym en hebben we het vanaf dit moment over serieuze business."
De La Hoya (37-4, 29 knockouts) was een golden medalist in de 1992 Olympics en hij wist daarna als een professional world titles te winnen in zes verschillende weight divisions.
Wanneer hij op 6 Mei tegenover Mayorga de ring instapt, moet hij de ring-roest van een 18-maanden layoff van zich af zien te schudden. De La Hoya's vorige partij eindigde een TKO verlies tegenover de toenmalige middleweight champion Bernard Hopkins in December 2004.
"Ik verloor toen van een grote middleweight champion, maar ik baal wel van de wijze waarop dat plaatsvond," vertelde De La Hoya, welke tegenwoordig veel furore maakt buiten de boksring als een boxing promoter.
Zijn Golden Boy Promotions heeft o.a. Bernard Hopkins, als partner opgenomen in zijn firma, welke nu, naast Don King Productions, de co-promoting voor zijn rekening neemt in dit aankomende Mayorga gevecht.
"Dit is een mooie kans voor mij om weer een echte world champion te worden en om daarna waardig met pensioen te gaan als een regerende world champion," vertelde De La Hoya.
Ricardo Mayorga, wiens laatste verlies een TKO tegenober Felix "Tito" Trinidad in October 2004 was, bekijkt de aankomende partij tegenover De La Hoya als het grootste gevecht in zijn carriere.
"Ik dacht dat de Felix Trinidad partij het belangrijkste gevecht in mijn leven zou worden, maar die partij liep helemaal niet zoals ik dat gewild had," zo vertelde hij.
"Nu krijg ik de kans toegeworpen om terug te komen. Ik moet deze partij gewoon winnen gaan winnen, voor mezelf, voor de mensen van Nicaragua en voor iedereen in de wereld die van mij houdt vanwege de spectaculaire wijze waarop ik altijd vecht."
Warning:Copyright © 2001 - 2006. All theft and artwork on this site are protected under international copywright law.
