Hij moest daar eerst wel zijn uiterste best voor doen op Zaterdag 19 April en tijdens die klus kwam hij door met meer punches tegenover Bernard Hopkins dan alle andere fighters in de future Hall of Famer's carriere voor elkaar kregen.
Joe Calzaghe (45-0, 32 knockouts) moest wel eerst eventjes een first-round knockdown wegslikken om zichzelf daarna - met de hakken over de sloot - van een split-decision victory te verzekeren in Las Vegas.
Alhoewel er geen major title belt op het spel stond werd Bernard Hopkins wel erkend als de world's best light heavyweight - volgens boxing's lineage lijn vanwege zijn 2006 victory over Antonio Tarver.
Joe Calzaghe's win maakt hem nu dus die 175-pound division's lineare champion.
"Het was niet mijn beste avond, maar ik won wel het gevecht," vertelde Calzaghe, 36, welke pro werd in 1993 en vier jaren later zijn eerste world title belt in de wacht wist te slepen in het super-middleweight.
"De world title in een second division en een winst in America is gewoon de 'icing on the cake' voor mijn carriere."
Bernard Hopkins (48-5-1) heeft al diverse malen op ongezouten wijze zijn kritiek geuit op de voorkeur van de Las Vegas juryleden - welke hem tevens zijn afgelopen drie verliespartijen uitreikten.
Waar in de volksmond ook wel gerefereerd wordt aan de "Las Vegas decisions" — zoals bijvoorbeeld door de legendarische middengewicht Marvin Hagler na afloop van zijn verlies via een bittere split verdict aan zijn aarstrivaal Ray Leonard in 1987 — viel nu ook Bernard Hopkins zo'n zogenaamde 'Las Vegas decision' ten deel.
In Hopkins' eerste aanvechtbare verlies aan Jermain Taylor in 2005, landde hij met meer punches, aldus de statistieken van CompuBox - maar Taylor won dat gevecht toch, waarschijnlijk vanwege zijn rol als aggressor en het gooien (maar niet allemaal doorkomen) van 127 meer punches.
Later dat jaar in een rematch, nam Hopkins een grote voorsprong in de power punches connected, 101-60, maar trok hij wederom aan het kortse eind - deze keer waarschijnlijk omdat Taylor wederom telkens met de aktie begon en hij een kleine voorsprong behaalde in de punch output.
In het gevecht met Joe Calzaghe ging het wederom om de styles, want Bernard Hopkins is een typische old-school counter puncher welke in circles bokst en zijn opponenten graag op zijn stoten laat lopen om zodoende de impact daarvan te verhogen.
Hij koos in dit gevecht zijn shots ook voorzichtig, terwijl hij Calzaghe perfect timde met zijn rechtse hand.
Met zijn rug tegen de touwen, liet hij de Welshman bovenop een perfecte counter lopen tijdens de eerste ronde van de partij en het gevolg hiervan was een knockdown en een snee op de brug van de neus van een geschrokken Calzaghe.
Hopkins raakte Calzaghe aan het einde van de zevende omloop wederom met een perfecte rechterhand welke Calzaghe bijna voor een tweede keer op het kanvas deed belanden.
Tussendoor, echter, overspoelde Calzaghe de veteraan Hopkins met zijn punch volume en wist hij de snelheid van het gevecht te bepalen, waarbij hij de 43-jarige Hopkins op een hoger tempo liet vechten dan dat deze normaal gesproken prefereerde.
Volgens de CompuBox punch estimates gooide Calzaghe 239 punches meer en kwam hij ook door met een hoger higher percentage, 33 tegen 27. Zijn 232 punches welke doorkwamen op Hopkins is het hoogste aantal in alle 21 door CompuBox gescoorde partijen van Bernard Hopkins.
Het gevecht was Calzaghe's eerste optreden in de USA en zijn derde gevecht welke hij buiten de United Kingdom uitvocht.
Hij was al in het bezit van een record-tying 21 consecutive 168-pound title defenses, maar ontving daarvoor eigenlijk maar weinig fanfare omdat hij eigenlijk altijd al werd overshaduwd door Roy Jones Jr., die eveneens een super-middleweight titel in zijn bezit had van 1994 tot 1996 en welke door het algemene bokspubliek altijd werd gezien als de sport's beste bokser.
De twee super-starren konden het toendertijd nimmer eens worden over een unification match en nu is Jones, 39, weer bezig met het op de lijn zetten van een reclaim op de light-heavyweight championship welke hij in zijn prijzenkast had hangen van 1999 tot aan het moment dat hij knockout werd geslagen door Antonio Tarver in 2004.
HBO, welke de Hopkins-Calzaghe matchup uitzond, vertelde al voor aanvang van het gevecht dat het wel genegen is om de eventuele winnaar een showcase te geven aan het einde van dit jaar.
Roy Jones (52-4, 38 KOs) is dan hoogstwaarschijnlijk de meest potentiele candidaat omdat hij een betere pay-per-view draw kan gaan opleveren.
"Roy Jones, dat is toch ook zo'n legende, is het niet?" vroeg Calzaghe zich smalend af. "Maar ik sta wel bekend als de 'legend killer'. Dus stuur er nog maar eentje en dan neem ik hem wel onderhanden."
Joe Calzaghe heeft ook nog enkele andere opties, in Tarver (27-4, 19 KOs) welke de IBF belt deze maand heroverde, of Chad Dawson (26-0, 17 KOs) de WBC titlist.
Wilt U deze partij op DVD bekijken, klik dan hier...
|
FastCounter by bCentral |
 |
Warning: Copyright © 2001 - 2008. All theft and artwork on this site are protected under international copywright law.
