Een Nederlands boksteam onder de begeleiding van coach Henny Mandmaker (Olympia) trainde gedurende de afgelopen periode in het verre Thailand.
Husnu
Kocabas, Orhan Ozturk, Daniel Kooij en Mijke van Griensven werkten onder het
toeziend oog van Henny Mandemaker een gedegen voorbereiding af in hun aanloop
naar het Nederlandse-, Europese-, en militaire Wereld kampioenschap.
De eerste week van deze stage werd doorgebracht in de Thaise provincie Lopburi alwaar gewerkt werd in een trainingskamp van Colonel Sakda, een hoog geplaatste official bij de Thaise boksbond.
In dit kamp in Lopburi waren een aantal Thaise amateur en professionele boksers aanwezig, welke een uitstekend gezelschap voor de Nederlanders vertegenwoordigden.
Het
tweede gedeelte van de stage werd afgewerkt in het beroemde Bonanza kamp -
de traditionele training-basis van de Thaise Olympische boksers - welke gelegen
is vlakbij het natuurpark KaoYai.
Dit kamp ligt volkomen afgezonderd van de moderne wereld in de omgeving van een arm boerendorp en enige vorm van afleiding of vertier is hier dan ook ver te zoeken.
Deze volslagen afzondering zorgt voor een geweldig basis om een serieus trainingskamp af te werken waarin onder volledige concentratie keihard gewerkt kan worden aan de techniek, conditie en sparring.
Aanvankelijk
zou ook het Thaise A-team zich op 1 Oktober melden voor de training bij Bonanza,
echter een plotsklaps omgooien van het geplande programma door de Thaise boksbond
gooide wat dat betreft roet in het eten.
Een Thai's junioren-team was echter wel volop in training in het Bonanza kamp - terwijl er eveneens een volledig dames-team aanwezig was.
Ook de Thaise prof bokser Taengtorn Klongdjan trainde er in zijn voorbereiding op een gevecht dat ging plaatsvinden op 24 Oktober en al deze Thaise atleten stonden garant voor uitstekende training voor het Nederlandse boksteam, waarbij alleen de boomlange Daniel Kooij wat betreft het sparren wat moest improviseren.
Daniel Kooij kreeg tijdens deze maand echter wel een zee van tijd tot zijn beschikking om zich volledig te kunnen gaan concentreren op de verdere ontwikkelingen van zijn bokstechnieken en conditie.
Onder
het techniese toezicht van de Cubaanse coach Omar Fuentes - welke mede-verantwoordelijk
was voor de Olympische gouden en zilveren medailles van Somjit Jongjohor en
Manus Boonjumroong - werden de Nederlandse deelnemers aan dit trainingskamp
op een geweldige wijze scherp gezet.
Halverwege het kamp waren er voor Husnu Kocabas en Orhan Ozturk een tweetal wedstrijden georganiseerd in het wereldberoemde Lumpini stadium te Bangkok.
Husnu Kocabas trad daar aan tegenover de Thaise amateur kampioen in zijn gewichtklasse, terwijl Orhan Ozturk het mocht gaan opnemen tegenover een beresterke Thaise vechter welke, zoals vrijwel alle Thaise boksers, afkomstig was vanuit het Muay Thai.
Beide
boksers konden in Bangkok behoorlijk aan de bak, want van de Thaise boksers
staat bekend dat er niets cadeau gedaan wordt - zeker niet tegenover hun eigen
thuispubliek.
Husnu Kocabas won op overtuigende wijze zijn gevecht tegenover de Thaise kampioen Ikechai, waarna Orhan Ozturk in zijn voetsporen stapte door hetzelfde te presteren tegenover zijn opponent.
Het programma in het trainingskamp Bonanza was behoorlijk zwaar en de eerste training vond al aanvang rond 7 uur in de vroege ochtend met een hardlooptraining en/of het afwerken van een serie aan zware sprinten.
Onmiddelijk
na dat hardlopen werd er een bokstraining doorlopen, waarna er tijd was voor
ontbijt en rust en het eventuele wassen van de sportkledingen of gewoon wat
relaxen.
Om 16.00 uur moest er dan weer op een militaire wijze worden aangetreden en begon de tweede training van de dag, welke vaak bestond uit wat sparren en/of het werken op de pads en de bokszakken - waarbij er vooral veel op de techniek gelet werd.
In het Bonanza kamp lopen er altijd wel zo'n 6 a 8 intructeurs rond welke vrijwel allemaal een lange carriere in de bokssport en/of het Muay Thai achter de rug hebben, zoals b.v. de voormalige Thaise kampioen Suban Pannon, die in het kamp mede-verantwoordelijk is voor de techniese begeleiding van de boksers.
Met name Husnu Kocabas zag er indrukwekkend scherp uit tijdens de trainingen en deze Nederlandse top-bokser lijkt geheel terug te zijn in de vorm die hij had tijdens het veroveren van het Militaire wereldkampioenschap en zijn behalen van goud tijdens de Kings Cup in Bangkok - enkele jaren voorheen.
Gedurende de periode rond de Wereldkampioenschappen in Chicago en de kwalificatie toernooien voor de Olympische spelen in Beijing toonde - door diverse blessures zwaar in zijn ritme verstoord - Husnu Kocabas regelmatig vermoeid en vlak, maar daar was tijdens dit trainingskamp in Thailand geheel niets meer van te merken en hij straalde uitsluitend positieve energie uit en had ook duidelijk veel plezier in de trainingen.
De veelvoudige Nederlandse kampioen Orhan Ozturk moest er in Thailand hard aan trekken, aangezien deze vrolijke levensgenieter maar liefst zo'n 8 kilo te zwaar aan zijn training-stage begon.
Orhan bezwoer zijn begeleidingsteam dat hij er wel degelijk zou staan tijdens de Nederlandse kampioenschappen en hij toonde ook ijverig en fanatiek in zijn trainingen.
Daniel
Kooij had gehoopt wat te kunnen gaan sparren met o.a. de middengewicht Angkhan
Chomphuphuang - welke in Nederland meer bekend staat onder zijn Muay Thai
naam Pajongsuk - echter deze Angkhan was helaas niet aanwezig en zal zich
in de aankomende periode ook meer gaan toeleggen op het vechten bij de K-1
competitie.
Voor Daniel Kooij bleef er dus niet veel anders over dan zich volledig te concenteren op het techniese en conditionele gedeelte van het boksen en uiteindelijk werd er voor hem op een militaire basis in Bangkok toch nog een sparringsessie georganiseert tegenover een Australiese tegenstander.
Mijke
van Griensven was op eigen initiatief en kosten meegereist met het Nederlandse
team en ze kon er tijdens de sparring sessies in Bonaza ook stevig tegenaan,
want haar Thaise tegenstanders lieten er eveneens beslist geen gras over groeien.
Al met al was het een zeer leerzame en waardevolle trainingstage voor het Nederlandse team en hopelijk zal deze trip zijn waarde gaan tonen tijdens de aankomende Nederlandse-, Europese- en Militaire Wereldkampioenschappen.
De vooraanstaande positie van Thailand als een boksland kwam tot uitdrukking tijdens een bezoek welke de WBC president Jose Sulaiman onlangs aan Bangkok afwerkte.
Jose Sulaiman loofde daarin de Thaise boksers tijdens een meeting in het Grand Mercure Fortune hotel in Bangkok en hij ontvouwde plannen van de WBC om de boksers die na hun retirement aan lager wal zijn geraakt financieel te gaan ondersteunen.
Sulaiman,
afkomstig vanuit Mexico, vertelde een gezelschap aan top fighters en promoters
dat hij zich ontroert voelde door hun verrichtingen en hij bedankte iedereen
voor het levend houden van de sport in het kingdom van Thailand.
"De boksers zijn mijn helden en de koningen van de sport," zo verklaarde hij. "Het is vanwege de boksers dat we met liefde een groot gedeelte van ons leven aan de sport wijden."
"De boksers zijn de fundering van de WBC en dat mogen we ook nooit vergeten."
Sulaiman bedankte ook de promoters die aanwezig waren - met aan de belangrijkste tafel de Asian Boxing Council president Pol General Kovid Bhakdibhumi, de ABCO secretary-general Patrick Cusick en de WBC governor Edward Thangarajah.
"De promoters brengen de sport naar het publiek en ze zorgen ervoor dat de gevechten kunnen gaan plaatsvinden," zo vertelde de 77-jarige president, welke al zo'n 33 jaar als de hoogste baas bij de WBC organisatie dienst doet.
"De promoters investeren hun geld en brengen de boksers samen en we mogen ze daar best wel dankbaar voor zijn."
Sulaiman vroeg diverse boksers om applaus in ontvangst te nemen voor hun sportieve verrichtigen, inclusief Veeraphol Nakornluang, Oledong Sithsamerchai, Pongsaklek Wonjongkam en Sirimongkol Singwangcha.
De WBC president gaf ook wat aandacht aan de vrouwelijke WBC light-flyweight champion Samson Sor Siriporn, welke haar titel won terwijl ze in de gevangenis zat vanwege een veroordeling voor het dealen van drugs - waarna ze vervroegd in vrijheid werd gesteld.
"Samson's title fight werd - na het voorstellen daarvan door Thaise promoters - aanvankelijk afgewezen door diverse WBC officials in Mexico," zo vertelde hij. "Ze vonden het namelijk niet toepasselijk voor de betrokkenheid van de WBC."
"Maar ik was het daar niet mee eens en verklaarde dat het een goede wijze was voor de WBC om duidelijk te maken dat we ook opportunities scheppen voor degene die in een wat minder fortuinlijke positie verkeren."
"Samson greep die kans aan en het keerde haar levensloop volkomen om en de WBC is nu ook erg trots op haar."
Hij vertelde ook dat er in zijn geweten een behoorlijke strijd had plaatsgevonden voordat de beslissing over het betrokken raken van WBC bij het vrouwenboksen definitief was genomen.
"Ik dacht aan m'n moeder en m'n eigen dochter en hoe ik me zou voelen wanneer zij gewond zouden raken in een gevecht," zo vertelde Sulaiman. "Ik was in eerste instantie negatief over het laten vechten van vrouwen, maar na de nodige research werd de beslissing genomen om toch maar mee te doen onder stringente regulaties."
De WBC bracht nieuwe regels in, zoals een zwangerschap test voor aanvang van een contest, kortere rondjes, en een ban op silicone implants.
Sulaiman - welke tijdens zijn bezoek aan Thailand, in het Chitralada Palace, een officiele WBC award presenteerde aan His Royal Highness Crown Prince Maha Vajiralongkorn - vertelde dat Thailand al vele jaren werkelijk exceptionele fighters heeft voortgebracht en dat het een eer voor hem was om in het land aanwezig te mogen zijn.
Hij verklaarde ook waarom hij dacht dat de sport zo populair was in de kingdom, "Het boksen is populair in Thailand vanwege dezelfde redenen dat het in Mexico populair is en dat is het karakter van de inwoners van het land."
"De Thaise mensen hebben een bijzonder sterk hart en ze zullen ook nimmer opgeven - ook niet als alle kansen tegen hen gekeerd zijn."
"Wanneer de boksliefhebbers over de gehele wereld een Thaise naam op een poster zien staan, dan weten ze dat er een vechter gaat aantreden welke zich totaal zal gaan geven."
"De Thaiers zijn hard voor zichzelf, ze willen graag slagen en hebben al een lange en rijke geschiedenis in de bokssport achter de rug en de dicipline het Muay Thai is zelfs een erfgoed vanuit hun cultuur."
De WBC Muay Thai champions Lamsongkram Chuwattana en Yodsaenklai Fairtex waren eveneens aanwezig tijdens de meeting in Bangkok en tevens enkele vertegenwoordigers van AsiaBox, welke Saddam Kiatyongyuth promoten in een ABCO lightweight title defence - op dezelfde dag tegenover Jimrex Jaca in Nonthaburi.
Sulaiman verklaarde ook dat hij een organisatie wil gaan oprichten welke specifiek gaat zorgen voor boksers die voorgoed hun handschoenen aan de kapstok hebben opgehangen.
"Ik wil graag een "club of champions" gaan oprichten, waarmee we elkaar kunnen gaan supporten," vertelde hij. "We moeten ook nimmer diegene vergeten welke onze hulp nodig hebben, ook niet wanneer ze gestopt zijn met het boksen."
Die voorstellen van Sulaiman waren treffend van toepassing op de situatie waarin de voormalige WBC light-welterweight champion Saensak Muangsurin - welke ook bij de meeting aanwezig was - zich bevond.
Saensak won de title in 1975 maar hij bleef uiteindelijk gedeeltelijk blind achterwege vanuit zijn boxing carriere en werd eerder dit jaar financieel geholpen door de WBC toen het dak van zijn huis instorte als het gevolg van een zware regenbui.
|
FastCounter by bCentral |
 |
Warning: Copyright © 2001 - 2008. All theft and artwork on this site are protected under international copywright law.
