Een gemis aan government support, ingewortelde corruptie en een groeiend aantal buitenlandse vechters welke de sport beoefenen, drijven gezamelijk Thailand's culturele heritage de touwen in.
Naront "Pak" Siri, een voormalige superstar van de sport en nu een coach van een Russische heavyweight world champion, vertelde dat het muay Thai momenteel geruineerd wordt door onverschilligheid bij de government en de onuitroeibare corruptie welk met de multi-million dollar gok-industrie samen gaat.
De
veteraan van 114 fights - 97 wins en zeven verliespartijen - en een trainer
met ongeveer 30 jaren ervaring weet donders goed waar hij over praat.
"Ja, ik heb het ook wel eens gedaan," bekend hij opelijk wanneer hem gevraagd werd naar het fixen van een match. "Zeven keer om precies te zijn, maar echt niet meer."
Match-fixing, het drogeren van fighters en het omkopen van officials is niet iets nieuws in deze sport van bloed, zweet en dromen, welke haar dieptepunt zag in de 1980s met schietpartijen en het gooien van granaten bij verschillende boxing venues, inclusief de meest beroemde boxing-tempel, het Lumpini stadium in Bangkok.
Maar de sport, welke Pak omschrijft als een onderdeel van Thailand's cultural heritage ("zodra we kunnen lopen - schoppen we of slaan we ook al tegen een bokszak aan"), verkeerd nu in gevaar om overspoelt te worden door buitenlandse vechters en allerlei promoters welke niet perse het muay Thai associeren met de gok-industrie.
Pak - welke de 'Rompo Gym' in Bangkok runt - trainde voorheen voornamelijk locale fighters, maar gedurende de afgelopen vijf jaren zijn dat hoofdzakelijk foreigners.
Hij controleerd nu zo'n 100 listed fighters, met 35-40 boksers vanuit landen zoals Canada, Frankrijk, Holland, Russia en Slovakia, welke dagelijks bij hem komen trainen.
Pak ontdekte ook diverse exceptioneel talentvolle buitenlanders, waaronder de huidige World Professional Muaythai Federation (WPMF) heavyweight champion Ramazan "The Punisher" Ramazanov.
Terwijl de lokale muay Thai vechters vaak in de macht zijn van bookmakers,
advertisers, promoters en sponsors, zijn de buitenlandse beoefenaars meestal
aan het muay Thai begonnen vanwege hun liefde voor de sport en de legitieme
purses welke ze kunnen winnen in de lucratieve competities overseas.
"Sommige Thaise boksers zijn nog steeds corrupted, wat een uitzondering is bij de foreigners," vertelde Pak, welke inschat dat er zo'n biljoen baht per maand omgaat in de sport - 1 euro = 48 baht
De veteraan trainer verklaarde dat er in Thailand meestal weinig wordt gegokt wanneer er twee foreigners in de ring staan.
"De Thaise fans zien hen wel graag vechten. Maar wanneer er twee buitenlandse boksers in het Lumpini stadium staan, bijvoorbeeld, dan wordt er meestal maar weinig gegokt omdat de punters niet veel van hun achtergronden, boxing capaciteiten en fight record afweten. Echter, wanneer er een buitenlander met een Thaier vecht, dan wordt er weer volop gegokt."
De Russische muay Thai kampioen, Ramazanov, bevestigd dat bij de corruptie in de sport vaak "sommige Thais" betrokken zijn, maar niet wanneer het om de buitenlanders gaat, "Wij willen vaak gewoon vechten om te winnen, niet om te verliezen. Nog nooit heeft iemand mij verzocht om te verliezen".
De Australische Patrick Cusick, de secretary-general van de World Boxing Council
(WBC) Muaythai organisatie, vertelde dat er bij het muay Thai evenveel corruptie
aanwezig is als bij andere sporten waarin gegokt wordt.
"In elke sport met gokken, bijvoorbeeld het paarden racing, zal je altijd wel wat corruptie hebben," zo beweerde Mr Cusick, welke al sinds 39 jaren bij het muay Thai betrokken is en een key role vertegenwoordigde in het promoten van de sport overseas.
"Ik denk dat het min of meer 'normaal' is bij sommige sporten, maar wat betreft de kwaliteiten van de fighters welke ik ooit tegenkwam - en ik heb hierover met heel veel jongens gesproken in ontelbare boxing camps - ze trainen allemaal keihard en ze willen alleen maar winnen."
"Ik denk ook niet dat het correct is om te beweren dat de Thaise boksers corrupt zijn en de buitenlanders niet. Het is voor elke individual verschillend. Ik denk dat het muay Thai momenteel waarschijnlijk wel een stuk cleaner is dan ooit."
Het wereldberoemde Lumpini stadium op Rama 4 Road in Bangkok lijkt sprekend op een B-grade, 1970s movie set.
De beroemde arena ging van start op 8 December, 1956, en volgens de beweringen van de reguliere fight fans hebben de facilitieten - of het gebrek daaraan - maar weinig veranderingen ondergaan sinds die tijd.
Er is geen air-conditioning voorhanden, met slechts enkele grote fans voor het verkoelen van de hete en oncomfortabele arena, welke normaal gesproken op vrijdagavond vol zit met toeschouwers.
Het electronische scoreboard geeft maar weinig informatie door over het plaatsvindende gevecht en de English announcements zijn moeilijk te verstaan, omdat het sound systeem meestal zwaar vervormt.
De security is er strak - iedereen die het stadium binnengaat moet door een metaal detector - en de aanwezigheid van diverse policemen en military police - uitgedost met opvallende helmen - en ander security personnel komt intimiderend over. Maar alles is nu wel anders dan in de beroemde en soms roerige dagen van het Lumpini stadium.
"Het aantal toschouwers in het Lumpini stadium is tijdens de afgelopen 30 jaren afgenomen van zo'n 7,000-8,000 tot slechts 2000-2,500 per voorstelling," zo vertelde Pak.
"De toeschouwers kwamen toendertijd vanuit Chiang Mai, Phuket en andere plaatsen per bus of vliegtuig naar Bangkok toe gereist om getuige te kunnen zijn van de big matches - maar vanwege technologische vooruitgangen zoals televisie en computers blijven ze nu thuis om de match te bekijken en gokken ze ook vanuit hun huiskamer."
Gevechten in het Lumpini stadum worden gehouden op Dinsdag, Vrijdag en Zaterdag en de ticket prijs is soms verschillend, maar normaal gesproken gaat het om 1,000, 1,500 en 2,000 baht voor ringside seatings. De meerderheid van de ringside plaatsen worden gewoonlijk in beslag genomen door buitenlanders, waaronder vaak jongens welke in Bangkok training zijn en komen om te leren en te observeren.
De
meerderheid van het Thaise publiek is er slechts voor een reden - om te gokken.
Legaal gokken - in speciale areas van de arena - wordt gedaan via het geven van hand signalen tussen de punters en de bookies, met vingers welke in diverse richtingen wijzen en een beetje zoals op de trading floor van de stock exchange.
Schreeuwen van "20,000! 40,000!" klinken boven het andere lawaai uit en als de matches vorderen richting de vijfde en laatste ronde, wordt het gokken intensiever en de bedragen hoger. Tijdens de laatste omloop is het lawaai vanuit de gokkers area meestal werkelijk overdonderend.
Sommige van de bookmakers schreeuwen in twee of drie mobile phones op hetzelfde moment terwijl de wedstrijd onderweg is.
Maar het uiterlijk vertoon kan ook bedriegend zijn, want een stadium staflid onthulde dat de punters - welke met hun rijkdom flaneren via het showen van gouden kettingen en dure horloges - soms niet de werkelijke grote jongens zijn.
Dat zijn vaak enkele tamelijk onopvallende mannetjes welke soms diverse miljoenen aan Thaise bahts bij zich dragen - gewikkeld in een krantenpapier of in een ordinaire plastic zak.
"De hoeveelheid varieerd bij elke individual," aldus Pak. "Sommige mensen gokken 40,000 of 100,000 baht en bij sommige grote partijen kan de som wel oplopen tot zo'n twee tot drie miljoen baht."
In Bangkok's andere belangrijke muay Thai venue - het Rajadamnoen stadium aan de overkant van de Royal Thai Army headquarters - spelen zich gelijke scenes af.
Het stadium, gebouwd in 1945, heeft wel betere en schonere facilitieten, met air-conditioning, heldere lichten en een groot scherm waarop de wedstrijden te volgen zijn en daarnaast diverse andere kleinere schermen welke sommige fight details showen.
De
security is er meer discreet en photo's van troublemakers op een blacklist
worden getoond aan de entrance van het stadium.
Het fixen van de outcome van een partij is gedurende de jaren wel wat subtieler geworden en een vechter kan nu werkelijk geen mens meer vertrouwen, soms, zelfs zijn eigen trainer niet, aldus Pak en Mr Cusick.
Pak onthuld dat "tricks" op de boksers vaak worden uitgespeelt zonder hun wetenschap, medewerking of toestemming.
"Nadat een bokser in de ochtend naar de weging is geweest, mixen ze soms iets met zijn water en laten hem dat drinken," zo vertelde hij.
"De bokser krijgt dan al snel last van zijn maag en moet aldoor naar de toilet. Dit ongemak maakt hem uitgeput, zwak, met vrijwel geen power meer om te kunnen vechten en dat zal er uiteindelijk ook de oorzaak van zijn dat hij de match gaat verliezen - terwijl er ondertussen veel geld wordt gemaakt door de gangsters."
In sommige gevallen worden de fighters onder druk gezet met bedreigingen naar
de gezondheid van hun familie - indien ze de wedstrijd niet opzettelijk willen
verliezen.
Mr Cusick vertelde dat het grootste gedeelte van de vechters echter gewoon wil winnen, maar dat er "vele manieren en wegen zijn waarop een vechter de partij kan verliezen".
"Het is soms vrij gemakkelijk voor een trainer om zijn vechter de verkeerde tactiek aan te praten," zo verklaarde hij.
"Ze kunnen zeggen 'kick op z'n knie' en hij zal voor de knie van zijn opponent gaan en misschien het gevecht verliezen vanwege een verkeerde tactiek. Het is vaak niet de vechter welke verantwoordelijk is voor de mismatch of de verkeerde beslissingen - het is vaak de manier waarop de instructies aan hem worden uitgedeeld. Het valt ook vaak moeilijk te bepalen of zoiets werkelijk expres gedaan wordt of niet."
Mr Cusick verklaarde dat ondanks dat fighters en trainers in sommige gevallen samenwerken om een fixed resultaat te bewerkstelligen, het muay Thai een soort van safety valve heeft om zulke gevallen te kunnen ontzenuwen.
"De scheidsrechter kan aan de vechter een waarschuwing uitdelen wanneer deze niet hard genoeg knokt en hij kan hem eventueel ook disqualificeren via een 'no contest'."
"Dit is al vele malen voorgekomen nadat de referee concludeerde dat er niet op de volle 100% werd gevochten. Naar mijn wetenschap, zijn er niet veel andere sporten waarbij dit kan worden toegepast.''
Mr
Cusick vertelde dat de toeschouwers soms schreeuwen om bloed na afloop van
een naar corruptie stinkend gevecht en ze soms niet begrijpen dat er simpelweg
de verkeerde instructies aan de bokser zijn uitgereikt.
''Maar zoals ik al vertelde, als de referee iets verkeerds vermoed, dan kan
hij het gevecht voortijdig beeindigen.''
Pak vertelde dat bij het afhandelen van het gokken niet altijd geld wordt
uitgewisseld op de scene. In sommige gevallen nemen de bookies ook wel waardevolle
items zoals horloges, juwelen of papieren van een auto of een huis als een
betaling aan.
''Als iemand werkelijk niet kan betalen, dan wordt er een foto van hem genomen en gaat hij voor het leven op een blacklist - tenminste - dat is de regel bij het Lumpini stadium,'' aldus Pak, waaraan hij toevoegde dat de debtor (in het stadium) meestal niet zal worden geintimideerd of mishandeld.
Ondanks muay Thai's enigsinds duistere verleden is Mr Cusick wel optimistisch over de toekomst van de sport, met name, overseas. Er staan momenteel zo'n 100,000 mensen geregisteerd die het muay Thai beoefenen in de 160 landen waarin de WBC werkt.
Terwijl de sports' populariteit in Thailand misschien wat stilstaat, wordt het muay Thai met een hoog niveau aan respect en participatie in het buitenland gewaardeerd.
Een
van de meest populaire en lucratieve combat sports bodies is de Japan's K-1
World Grand Prix. In dit jaarlijkse evenement, strijden muay Thai, karate,
taekwondo, kung fu en andere martial arts beoefenaars in toernooien die over
de gehele wereld gehouden worden - met een uiteindelijke finale in Japan's
Tokyo Dome.
Dit evenement wordt traditioneel gedomineerd door muay Thai fighters, zowel van Thaise afkomst als buitenlanders (hoofdzakelijk Hollanders).
Sommige van de sports' grootste namen zijn Holland's Ernesto Hoost, Peter Aerts en Remy Bonjaski (alle drie meervoudige heavyweight champions) welke ook allemaal het muay Thai boefenen practitioners.
De bekendste Thaise naam in het K-1 is Buakaw Por Pramuk, een two-time champion, welke in de K-1 Max vecht, de 155lb division.
Het K-1 heeft momenteel nog slechts twee weight divisions en de populaire K-1 vechters genieten celebrity status en lucratieve endorsements deals in Japan.
Het muay Thai verspreid haar populariteit ook via de reality TV shows.
Gefilmd in Singapore, was 'The Contender Asia' een 2008 reality-televisie serie waarin zo'n 16 muay Thai fighters vanuit 12 landen 'live' gevolgd werden tijdens hun trainingen en wedstrijden - waarin ze met elkaar vochten om een hoofdprijs van US$150,000.
De winnaar van dit toernooi was Thailand's Yodsanklai Fairtex, welke professioneel vecht voor de beroemde Fairtex Gym - gebaseerd in de omgeving van de Thaise badplaats Pattaya.
De
sport is ook erg populair aan het worden bij de buitenlandse vrouwen - een
ontwikkeling welke volgens Mr Cusick komt als een gevolg van de push voor
gelijke opportunities.
''Je kan tegenwoordig niet meer zeggen 'dit is een mannen sport'. Vrouwen doe nu ook aan voetballen en vele andere sporten,'' aldus Cusick.
Maar ondanks het feit dat bekende action stars zoals Chuck Norris, Sylvester Stallone en Jean-Claude Van Damme trainingen namen in het muay Thai voor hun vertolkingen op het witte doek en de groeiende populariteit voor de sport overseas, blijft het muay Thai in principe een Thaise sport, aldus Mr Cusick, en dat moet ook gerespecteerd worden.
''Een reden waarom een Thaise bokser (bij wedstrijden in Thailand) vaak een buitenlander in dezelfde weight category weet te verslaan, is omdat er verschillen in de scoringen bestaan welke de buitenlanders vaak niet begrijpen,'' zo verklaarde hij.
''De Thais scoring geeft vaak meer krediet voor de defence. Overseas is er meer oog voor de actie.
"De Thaise bokers kan bewegen, duiken en wegstappen, etc en iedereen denk dan vaak dat hij op de vlucht is. De buitenlandse vechter komt dan naar voren en is van mening dat hij wint op de punten - maar feitelijk is hij aan het verliezen vanwege het verschil in de scoring."
"In Thailand, ligt de emphasis soms op de defence. Foreigners vermoeden dan vaak dat er corruptie in het spel is. Ze begrijpen de manier waarop het gevecht wordt beoordeeld vaak niet,'' aldus de mening van Mr Cusick.
De veteraan trainer Pak realiseerd zich dat de beloningen hoog kunnen zijn, maar de opportunities om de absolute top te bereiken zijn maar zeldzaam.
In
principe, zijn de beste jaren van een bokser voorbij zodra hij de leeftijd
van 27 jaren heeft bereikt en slechts enkele strijders zijn suksesvol genoeg
om tot een echte kampioen te kunnen uitgroeien.
Hij geloofd dat pound-for-pound een in Thailand-geboren bokser meestal wel een buitenlander zal kunnen verslaan, omdat in Thailand de trainingen vaak al beginnen op zeer jonge leeftijd en hij weet ook van de dromen welke de jonge mannen vanuit de arme gebieden hebben over het beoefenen van het brute en gewelddadige beroep.
''Thaise boksers komen meestal vanuit arme families vanaf het platteland en ze vechten vaak om te ontsnappen aan de armoede. Ze hebben ook niet veel andere keus om wat centen te kunnen maken. Dit is vaak hun enige redenen waarom ze boksen. Niet iedereen vind het leuk en spannend om geraakt en bezeerd te worden.''
Pak zou graag zien dat de Thaise government het muay Thai beter reguleerd zodat het ook beter gepromoot kan worden over de wijde wereld.
''Millioenen mensen over de gehele wereld zijn geintereseerd in het muay Thai, maar de Thai government lijkt niet erg enthusiast om de sport te promoten en ook niet om de bijgaande corruptie in te dammen,'' zo verteld hij.
"Zelfs met onze officiele wetten om zulke corruptie te voorkomen, prefereert iedereen in de business het om de andere kant op te kijken en de kaken stijf op elkaar te houden."
Mr Cusick - welke Stallone (Rambo) en Van Damme (Kickboxer) adviseerde over de fijnere details van het muay Thai en ook vele Hollywood stars zag flaneren bij de boksers, toeschouwers, stadiums en de gehele boxing atmosphere - heeft een simpele verklaring voor de paradoxes van de sport. ''Muay Thai is gewoon bravado,'' vertelde hij.
"Voor aanvang van het evenement staan er twee mannen welke daarna een boksring ingaan met de intentie om elkaar een pak slaag uit te delen. En als we kijken naar de manier waarop de business van boxing opereert - dan bestaat die business eveneens uit een hoop bravado."
''Muay Thai fighters lijken op moderne gladiators. Het zijn prizefighters welke pal staan voor hun camp en trainer en ze houden van het geld ook, natuurlijk.''
Ramazan "The Punisher" Ramazanov is al sinds vijf jaren in training in Thailand en hij voelt zich nu klaar om te gaan verhuizen naar de Japanse K-1 mixed-martial arts competitie en de grotere pay days.
Ramazan
Ramazanov heeft grote hoop op het maken van geld in Japan en met zijn 1.90m
lange gestalte en zo'n 95 kilogram aan spieren, is de 24-jarige Rus momenteel
de World Professional Muaythai Federation (WPMF) heavyweight champion.
"Ik maak nu wel genoeg centen en krijg ook voldoende aandacht van de press en ook sponsors voor alle partijen," zo verklaarde hij tijdens een break zijn de training bij de Rompo Gym in Bangkok.
"Wat betreft mijn planning voor de toekomst - ik denk niet dat ik nog veel langer in Thailand zal blijven hangen. Ik heb nu uitzicht op een goed contract bij de K-1, de Japanes freestyle organisatie. Iedereen is bekend met de K-1."
"Het is mijn droom om te gaan vechten in die K-1. Alleen maar zwaargewichten kunnen daarin participeren en daarom ben ik ook omhoog gegaan in het gewicht. Ik zou het geweldig vinden om in de K-1 mee te kunnen doen om er een kampioen te worden."
Ramazanov is een typisch voorbeeld van het toenemende aantal buitenlandse boksers welke Thailand als een springboard gebruiken om hun skills en conditie te verhogen in hun voorbereiding op de internationale competitie.
Wanneer hij traint in de Rompo Gym, demostreert Ramazanov rapid-fire punches en kicks met een adembenemende power en hij lijkt werkelijk klaar voor de superstardom in de sport. Hij werd geintroduceerd bij de Rompo Gym in Bangkok door zijn neven Arslan en Magomed, beide voormalige kampioenen.
Ramazanov werd als teenager al verliefd op het muay Thai en hij stapte over naar de pro's toen hij naar Thailand verhuisde.
Hij verklaarde dat het enige wat hij doet in Thailand is trainen en boksen. Hij mist zijn familie in Rusland en gaat 1 keer per jaar naar huis op visite, waarbij hij dan twee tot drie maanden verblijft om daarna weer terug te keren naar Thailand.
"Ik ben nu zo'n vijf jaren woonachtig in Thailand, maar ik reis ook wel veel over de wereld. Ik vecht zowel in Thailand als overzee, zoals in Australia, New Zealand, in geheel Asia en ook in diverse Europese landen," zo verklaarde hij.
Ramazanov won zijn eerste WPMF titel toen hij 19 jaren oud was en hij vocht toendertijd in de 79kg weight division.
"Voorheen was ik veel magerder, ik vocht vele malen met Thaise boxers en dat was altijd erg hard en zwaar," zo vertelde hij. "Ze hebben allemaal een hoop ervaringen en trainen ook altijd erg hard. Sommige vechten hun eerste partijtje al op een leeftijd van 7-8 jaren. Ze zijn erg goed in kicks, knieen en ellebogen... maar ze stoten niet vaak met goede punches."
Een probleem voor de grote Rus is het gebrek aan opponenten in zijn gewichtklasse. "Ik zit in de heavyweight division en ik heb hier dus vrijwel geen tegenstanders. Er zijn geen Thaise boksers in deze division, dus vecht ik meestal met de buitenlanders," zo vertelde hij - wat ook de reden is dat hij vaak overzee vecht.
Ramazanov verklaarde dat hij nog nimmer knockout is gegaan - "Ik heb geen idee hoe dat voelt" - heeft zijn vizier nu al ingestelt op zijn aankomende opponenten bij de K-1.
"Er lopen daar twee jongens rond waar ik wel graag mee wil gaan vechten. Dat zijn de Nederlandse boksers, Tyrone Spong en die andere dat is de Gokman Saki."
"Beide wonen en trainen in Holland en ik ben van geen van beide bang. Het is slechts een gevecht, niks om bang van te zijn."
Zijn meest memorabele partij was tegenover de Australier, Steve McKinnon in Sydney op 12 Augustus, 2007. Ramazanov won toen via een knockout met een rechtse hoek in de vierde omloop. Zijn professionele record is nu 47 wins (29 knockout), 7 verlies partijen en 1 draw.
Bekijk Ramazanov tijdens zijn trainingen bij Rompo Gym in Bangkok. Klik hier...
Het zijn niet alleen mannen welke de honderden gyms in Thailand overspoelen op zoek naar onderricht in de sport van bloed, zweet en tranen, want vrouwen dragen nu ook hun steentje bij en vele daarvan komen vanuit Europa, Japan en Israel.
"Vrouwen kunnen ook geraakt worden op hun hoofd en lichaam. Als er angst bestaat voor blauwe plekken aan hun gezicht, etc, dan is het muay Thai niet de juiste sport voor die persoon. Ik ben nog nooit knockout geslagen door iemand, maar dat heb ik wel eens gedaan bij een ander," aldus vertelde Adi Roten, welke participeert in de 52kg lightweight division.
Adi traint met haar vriendin Alegra Ali Bahar, welke in de 47kg flyweight division vecht, bij de Rompo Gym in Bangkok en beide zijn afkomstig vanuit Israel.
"Ik bewonder vrouwen die aan het muay Thai doen vanwege hun power en strength - niet alleen physiek maar ook mentaal," zo verklaarde Alegra, welke nu al twee maanden traint bij de Rompo Gym.
"Ik kwam hierheen van mijn spaargeld en ik moet weer terug naar Israel als die centen op zijn. Maar dan kom ik hier wel weer terug," voegde ze daaraan toe.
Zoals vele andere startende muay Thai beoefenaars, hebben Adi en Alegra beide een achtergrond in het kickboxing - een variant op de Thaise martial art.
"Ik heb in Israel een aantal jaren als een professionele kickboxer gevochten, met een hoge ranking. Ik heb ook getraint en gevochten in Europa," zo vertelde Adi.
"Ik ben naar Thailand gekomen om het muay Thai te leren omdat het best wel veel overeenkomsten heeft met het kickboxing. Ik train nu in het muay Thai en ik heb nog niet gevochten in de ring, maar dat zal wel snel komen. Alles wat ik wil is vechten en winnen!"
Alegra heeft haar eerste muay Thai partij al achter de rug. "Ik had mijn eerste gevecht een paar dagen geleden tegenover een Thais meisje, waarvan ik gewonnen hebt. Ze stond echter duidelijk voor, waarop ik haar knockout sloeg. Het was een moeilijke maar wel opwindende partij," zo vertelde ze.
Wat betreft de traditionele stigma's over vechtende vrouwen, daar hebben deze meiden simpelweg maling aan.
"Ik heb wel van diverse mensen gehoord dat de Thaise bevolking in werkelijkheid niet graag twee meiden zien boksen. Dat is hetzelfde in Israel en in vele andere landen in de wereld. Wanneer ik aan mensen vertel dat ik in het muay Thai train in Thailand reageren ze vaak met: 'Waarom doe je dat dan? Het is toch een gevaarlijke en aggressieve sport'," zo vertelde Alegra.
Maar steeds meer vrouwen , inclusief de Thaise dames, pakken de sport op - wat ook duidelijk gedemostreerd wordt in de partijen op de televisie en tijdens de evenementen.
|
FastCounter by bCentral |
 |
Warning: Copyright © 2001 - 2009. All theft and artwork on this site are protected under international copywright law.
