Het puikje van de Nederlandse bokssport versloeg, op 12 November tijdens de
14e Bep van Klaveren Memorial in Rotterdam, een sterk boksteam vanuit Zuid-Afrika
en allemaal waren ze er weer aanwezig: Coen Moulijn, Jules Deelder, Gerard Cox,
Leontien van Moorsel, burgemeester Opstelten en de onvermijdelijke Leen Huijzer,
alias Lee Towers.
Vrijwel alle prominente frontsoldaten van de havenstad waren komen opdagen tijdens deze ‘Rotterdamse Dag van de Nostalgie’, welke te boek staat als de Bep van Klaveren Memorial.
Dit boksgala is inmiddels uitgegroeid tot een ware klassieker en deze veertiende editie van de memorial bracht ruim drieduizend bezoekers bijeen in het Topsportcentrum, gelegen pal naast het voetbalstadion de Kuip, en werd traditiegetrouw voorafgegaan door één minuut stilte ter ere van de Rotterdamse boksheld Bep van Klaveren.
Hartverwarmend was ook de uitreiking van het jubileumboek Bep van Klaveren 100 jaar aan diens beschermheer Aad Veerman, welke afgelopen zomer nog werd getroffen door een herseninfarct en inmiddels hiervan herstellende is.
Arnold Vanderlyde was ook aanwezig en de drievoudig winnaar van Olympisch brons (1984, 1988 en 1992) maakte zich langs de ring van het Topsportcentrum nog eventjes kwaad over de geringe belangstelling voor de 'historische prestatie' van een van zijn pupillen, de 29-jarige Marichelle de Jong.
Deze boksende dame won vorige maand in het Deense Vejle - als eerste Nederlandse vrouwelijke amateurbokser - een bronzen medaille bij de Europese kampioenschappen.
"Maar de landelijke pers heeft daar helemaal geen oog voor gehad, alleen maar gespecialiseerde sites zoals www.boksnieuws.com of de site van de NBB", mopperde Vanderlyde hardop.
Volgens het sombere oordeel van de voormalig drievoudige Europees kampioen in het zwaargewicht kent Nederland momenteel dan ook geen grote bokscultuur meer.
Vanderlyde deed met die opmerking niet veel eer aan de inspanningen en opofferingen welke er verzet worden door o.a.de lichtgewicht Hüsnü Koçabas, die tijdens de afgelopen maand nog strandde in de achtste finales van de WK in Chicago.
De
28-jarige wachtmeester van de Nederlandse krijgsmacht werd daar door een ongelukkig
zware loting al in de achtste finales geplaatst tegenover de Russische, Europees,
Wereld, en Olympisch kampioen Alexei Tisjenko - een formidabele tegenstander
waar Kocabas uiteindelijk met een tamelijk onterecht groot puntenverschil
van verloor.
De toekijkende juryleden waren waarschijnlijk zo geobsedeerd door de indrukwekkende startlijst van deze Tisjenko, dat ze tijdens het gevecht volkomen vergaten om ook nog naar de treffers van de stevig meeboksende Kocabas te kijken.
De punten van de Russische kampioen vlogen sneller het scorebord op dan dat hij kon stoten en Kocabas keek binnen korte tijd aan tegen een onrealistisch hoge achterstand.
Hüsnü Kocabas kan alsnog proberen zich te gaan plaatsen voor de Olympische Spelen in Februari (Milaan) en April (Athene) en alleen de finalisten van die aankomende toernooien plaatsen zich.
Hüsnü Kocabas had in Rotterdam gelukkig geen last van een verkeerd verdeelde aandacht van de juryleden en hij won daar dan ook overtuigend op punten in zijn partij tegenover de Zuid-Afrikaanse staatsamateur Zolile Dyosiba.
Deze
Zolile Dyosiba is de huidige kampioen van Zuid-Afrika en hij won eerder bij
de Gemenebestspelen.
Het was de eerste partij welke Kocabas bokste nadat hij vorige maand in Chicago nog van Alexei Tisjenko had verloren en het gevecht met Zolile Dyosibam (24) leverde een zeer aantrekkelijke bokspartij op voor het toekijkende publiek.
Na vier ronden tegenover de Zuid-Afrikaanse staatsamateur riep een vijfkoppige jury de negenvoudige Nederlandse kampioen unaniem tot uit winnaar (5-0).
Kocabas heeft nu dus nog twee kansen om zich te gaan kwalificeren voor de Olympische Spelen van Peking in 2008 en hij zal dan de finale moeten zien te halen bij een van de komende kwalificatietoernooien in Februari (Italië) of April (Griekenland).
"Dat wordt een pittige opdracht, maar het moet gewoon gaan lukken," aldus Kocabas.
De goed afgetrainde Kocabas toonde in het Topsportcentrum van de Maasstad duidelijk aan dat hij na zijn WK-nederlaag tegenover Olympisch kampioen Tisjenko nog voldoende motivatie en ambitie over heeft om zich alsnog voor Peking 2008 te kunnen gaan kwalificeren.
De Brabantse wachtmeester keerde pas vorige week terug uit de Verenigde Staten. "En dat was goed te merken ook, vooral in de vierde ronde", zo oordeelde Kocabas met de nodige zelfkritiek.
"Ik was vermoeid en mijn benen voelden nogal zwaar aan - waarschijnlijk door de jetlag. Ik was nog nerveuzer dan bij de WK, want ondanks mijn matige voorbereiding op dit gala wilde ik me toch graag waarmaken. Je moet voor eigen publiek tenslotte altijd iets laten zien."
De ervaren Kocabas, die voor de dertiende keer actief was bij de jaarlijkse Memorial, vertrekt nu eind December voor een trainingskamp van een maand naar Thailand.
Daar wil de kopman van Oranje met trainer-coach Hennie Mandemaker de basis gaan leggen voor een nieuwe aanval op een Olympisch ticket en eind Februari moet het dan allemaal gaan gebeuren in Milaan, bij het eerste Europese kwalificatietoernooi.
"Gelukkig is de Italiaan in mijn gewichtsklasse al zeker van een Olympisch ticket, dus ik hoef daar niet te vrezen voor een partijdige jury", blikte Kocabas hoopvol vooruit.
"Drie tot vier andere jongens zijn ongeveer van gelijk niveau. Ik kan van hen winnen of verliezen en de vorm van de dag zal doorslaggevend zijn. Een plaats in de finale is een pittige opgave, maar zeker niet onhaalbaar. Ik ga er 100 procent voor."
Als het in Italië niet lukt, krijgt Kocabas in April in Griekenland zijn laatste kans op zo'n Olympisch ticket. Sinds Barcelona 1992 ontbreken de Nederlandse boksers op het Olympisch toernooi.
Orhan
Ozturk, een andere Nederlandse meervoudige kampioen stond tijdens het gala
in Rotterdam tegenover de Zuid-Afrikaanse Kabelo Motsisi.
Ozturk had tegenover deze tegenstander een klein overwicht in het gewicht en met zijn agressieve bokstijl ging hij ook regelmatig het gevecht met Motsisi aan.
Dit was voor Orhan een nogal uitzondelijke positie, want door het wegvallen van de zwaar-weltergewicht divisie heeft de - voorheen in het weltergewicht boksende - pupil van boksvereniging Naba uit Nijmegen het tegenwoordig vaak behoorlijk moeilijk tegenover zijn tegenstanders, die nu vaak bijna echte middengewichten zijn.
Orhan Ozturk won uiteindelijk het gevecht tegenover de goed-boksende Zuid-Afrikaan met een duidelijke puntenoverwinning.
ABCC
middengewicht Peter Mullenberg boekte tijdens deze 14e editie van de Bep van
Klaveren Memorial eveneens een mooie overwinning en namens Nederland versloeg
de 19-jarige ABCCer zijn uit Zuid-Afrika afkomstige tegenstander Masana Manganyi
ruim op de punten.
Technisch en tactisch had Mullenberg tijdens het gevecht de touwtjes strak in handen tegenover de fysiek sterke kampioen van Zuid Afrika en dat resulteerde uiteindelijk in een 5-0 score voor de uit Almelo afkomstige ABCC pupil.
Daniel Kooij ging in zijn geboortestad Rotterdam een gevecht aan met de Zuid-Afrikaanse Unathi Jacobs.
Daniel Kooij is inmiddels uitgegroeid tot een behoorlijk sterke half-zwaargewicht welke wel degelijk de potentie bezit om op het wereldpodium mee te gaan spelen.
Fysiek komt hij niets te kort, maar mentaal gezien moet Kooij zichzelf wel wat gaan aanscherpen, want maar al te vaak in zijn partijen neemt hij een te afwachtende en een wat passieve houding aan en ziet hij met die wijze van boksen de uiteindelijke zege aan zijn neus voorbij gaan.
Tijdens
de eerste ronde van zijn gevecht tegenover de Zuid-Afrikaanse Unathi Jacobs
liep Daniel, vermoedelijk vanwege een het wegvallen van zijn concentratie,
onverwachts tegen een behoorlijk harde rechtse knoert van Unathi op en de
rest van het gevecht werd daarop door hem in cruise-control en in spurts afgewerkt.
Pas gedurende de laatste omloop kreeg Daniel opeens de smaak weer te pakken en stoomde hij daarna af op een duidelijke puntenzege.
Tijdens de Wereldkampioenschappen in Chicago verloor Daniel Kooij in zijn eerste optreden, via een eindscore van 13-6, van de Engelsman Tony Jeffries en een latere analyse van die partij toonde aan dat er telkens maar een miniem puntenverschil bestond aan het einde van de eerste drie rondjes.
Daniel Kooij moet mentaal gezien duidelijk volwassen gaan worden en hij moet ook zijn plaats in de ring veel duidelijker voor zichzelf gaan opeisen en ook afdwingen - hij moet een persoonlijk stempel op zijn gevechten gaan drukken en op meer dominante wijze de leiding van het gevecht voor zichzelf gaan opeisen en niet meer vechten in spurts.
Met zo'n aktiever en agressiever optreden zal de half-zwaargewicht Daniel Kooij zijn positie op het internationale niveau waarschijnlijk wel waar kunnen gaan maken.
"Als hij aanvalt, dan scoort hij ook vrijwel altijd - maar dat aanvallen, dat doet hij nog steeds veel te weinig," verzuchtte coach Mandmaker ongedurig. "En als hij scoort, dan doet z'n tegenstander dat niet - dus waar wacht hij dan telkens op."
Vijftien jaar geleden is het alweer dat Nederland voor het laatst van de partij was bij het Olympisch bokstoernooi en Arnold Vanderlyde (44) was in Barcelona destijds de kopman van een zeskoppige delegatie - waarvan Orhan Delibas met de beste resultaten terugkeerde: een Zilveren Olympische medaille.
Als Husnu Koçabas in diens voetsporen wil treden, dan zal hij nu eerst "door een mentale muur heen moeten breken", zo stelt Vanderlyde.
Aan de vechtlust van de wereldkampioen bij de militairen (2005) ligt het niet. "Maar hij mag van mij best wel een beetje gehaaider zijn in de ring."
Een van de potentiële opvolgers van Arnold Vanderlyde mocht het sluitstuk van de avond voor zijn rekening gaan nemen.
Danny
Roelofs deed dat in stijl en al in de eerste ronde stuurde de 21-jarige zwaargewicht
uit het Zeeuwse Meliskerke zijn tegenstander, de twee koppen kleinere Adriaan
Swart (welke ironies genoeg ondanks zijn achternaam de enige blanke Afrikaan
van dit team was) tot tweemaal toe naar de grond.
Het was Roelofs' 23e zege in 26 partijen. Hij verloor er twee en één treffen eindigde te vroeg om duidelijk een winnaar aan te kunnen wijzen.
Met zijn optreden sloot Roelofs de militaire interland tegenover de staatsamateurs van Zuid-Afrika waardig af met 5-0 in het voordeel van Nederland.
Voorafgaand aan zijn partij had de twee meter lange Roelofs in de kleedkamer zijn sportieve ambities nog onthuld tegenover de spreekstalmeester, "Veel partijen winnen en het plezier in de sport behouden."
Omdat Danny Roelofs in Nederland nog maar weinig goede tegenstanders kan vinden en hij zich toch goed wil gaan toewerken naar op het EK van 2008, gaat hij waarschijnlijk competitiewedstrijden boksen voor een club uit Aken, Duitsland. Daar kan Roelofs minstens acht keer per jaar zijn krachten gaan meten tegenover sterke tegenstanders.
Het Zuid-Afrikaanse boksteam was naar Nederland gehaald door een samenwerkings verband tussen de NBB, de Bep van Klaveren memorial, Defensie en de organisatie Right to Play.
Voor Right to Play trad als coordinator Conrad Alleblas op, welke samen met zijn schoonvader, de Wassenaarse bokstrainer Harry van der Hulst, verantwoordelijk was voor de trainingen en verzorging van het Zuid-Afrikaanse team in Nederland.
Het
Zuid-Afrikaanse team werd tijdens hun verblijf in Nederland door het Ministerie
van Defensie op gulle en gastvrije wijze onderdak aangeboden in een kazerne
nabij Rotterdam.
Op Zaterdag 15 December a.s. wordt er een groots professional en amateur boksgala georganiseerd in de Sporthal Snelleman in Rotterdam.
Ton Dunk van de Rotterdamse boksvereniging van 't Hof heeft voor deze avond een Engels amateurteam uitgenodigd en hij heeft al een kleine toezegging gekregen dat de nieuwe wereldkampioen in het lichtgewicht, Frankie Gavin, daarbij aanwezig zou zijn.
Dat zou een geweldige kans zijn voor Husnu Kocabas, welke zich dan meteen kan gaan meten tegenover de bokser die de Europese, Wereld, en Olympische kampioen Alexei Tisjenko uit het wereldkampioenschap wipte in diens opvolgende partij na zijn overwinning over Kocabas.
|
FastCounter by bCentral |
 |
Warning: Copyright © 2001 - 2007. All theft and artwork on this site are protected under international copywright law.
