Abraham (31-0, 25 KOs), een voormalige middleweight standout welke voor de eerste keer een divisie hoger bokste, stond op dat moment voor op de punten in de O2 World Arena, maar hij wist Taylor te raken met een keiharde rechtse directe op de kin op 2:54 in de laatste ronde.
"Ik had een paar rondes nodig om mijn opponent uit te vogelen. Ik liet hem eerst wat moe worden en sloeg daarna toe," vertelde de nog ongeslagen Abraham, een Armenian welke in Germany woont.
Arthur Abraham vocht de gehele partij in een verschikkelijk saaie stijl - met een peak-a-boo dekking hoog gesloten, het hoofd vrijwel bewegingloos, statisch en zonder noemeswaardig voetenwerk.
Abraham beschikt echter wel over een ware doodsklap in z'n beide handen en als hij stoot, dan is dat ook altijd erg zuiver - als hij tenminste stoot - en zijn doorgaans sensationele afsluitingen met een knockout maken natuurlijk altijd veel goed.
Jermain Taylor (28-4-1) liep een vierde verlies in zijn laatste vijf partijen op, maar dankzij de round-robin, blijft hij toch in de competitie van het tournament voor een plekje bij de semi-finale's.
"Hij
verraste me met die rechtse. Die zag ik dus echt niet aankomen," verklaarde
Taylor. "Maar hij slaat best wel hard en dat showde ook uiteindelijk."
Jermain Taylor won de vroege rondes in de uitverkochte arena, maar Abraham begon vanaf de vijfde omloop de controle over het gevecht te nemen via zijn sporadische harde stoten.
In de negende ronde, kwam Abraham door met een rechtse op Taylor's hoofd welke de voormalige undisputed world middleweight champ in z'n schoenen deed schudden.
Tussen de 14,000 man-tellende menigte zat de WBA champion Mikkel Kessler, welke eveneens in het tournament vecht. "Ik ben best wel onder de indruk van die Abraham," vertelde Kessler. "Hij liet die Taylor gewoon een paar rondes komen en toen ging die achter hem aan. En hij slaat dus echt wel keihard."
De Abraham-Taylor partij was de eerste van 12 bouts over de aankomende 18 maanden om te gaan uitvinden wie er de ware champion in een van boxing's sterkste divisies is.
De WBC champion Carl Froch vocht op dezelfde nacht met de Olympic bronze medalist Andre Dirrell in Nottingham, England en Kessler was staat geboekt om op 21 November de ring in te stappen met de voormalige Olympic gold medalist Andre Ward in Oakland, California.
Carl Froch behaald een aanvechtbare split decision tegenover Andre Dirrell.
Nottingham, England — Carl Froch behield zijn WBC 168-pound title via een split-decision victory over Andre Dirrell in de tweede partij van het Super Six World Boxing Classic super middleweight tournament.
Froch (26-0, 20 KOs) won maar nauwelijks in zijn hometown - via een drie-punten voorsprong op twee van de jury scorecards - na afloop van een rommelig, maar onderhoudende partij tussen twee nog ongeslagen vechters.
Andre Dirrell (18-1), een 2004 U.S. bronzen medalist, gebruikte zijn superior speed vanaf de opening bell om weg te dansen van Froch's power, maar Froch bleef onverstoorbaar vooruit komen en probeerde niet-aflatend om zich door Dirrell's defense heen te knokken.
Dirrell liep een punt-in-aftrek op tijdens de 10e ronde wegens het vasthouden en beide vechters klaagden herhaaldelijk over de taktieken van hun opponent - inclusief Froch's punching out vanuit de clinches en Dirrell's head-ducking defense.
"Ik voel wel dat ik de partij gewonnen hebt," verklaarde Froch. "Hij wilde niet blijven staan en vechten. Op de momenten dat ik dichtbij kwam en hem probeerde aan te pakken, om te kijken of die wel wilde vechten - de manier waarop ik de partij ook wilde laten verlopen - liet hij zich tegen de grond aanvallen, gleed uit naar de grond, klaagde tegenover de referee, pakte vast.... elk excuse vanuit het boek."
De juryleden Massimo Barrovecchio en Daniel Van de Wiele scoorde de partij op 115-112 voor Froch, terwijl de Mexicaanse judge Alejandro Rochin het gevecht aan Dirrell gaf met 114-113.
Alhoewel het punt-in-aftrek niet de uiteindelijke beslissing forceerde, verbaasde de straf Dirrell wel. "Ik dacht wel dat ik hem genoeg van mij vandaan gehouden had en ook genoeg met hem gebokst had om de decision te verkrijgen," verklaarde Dirrell.
"We weten allemaal waar we nu staan, maar ik hou m'n hoofd trots omhoog. ... Ik begrijp echter nog steeds niet waarom (door de referee) dat punt van me werd afgenomen. Ik ben nog steeds verbaasd over de beslissing dat ik op hem leunde. Hij hield me aldoor vast, sloeg me in de rug en op m'n achterhoofd, gooide me op mijn knieen. Hij was de gehele partij al ruw aan het vechten."
Froch gooide Dirrell, vanuit frustratie, inderdaad tegen de grond tijdens een clinch in de vijfde omloop - waarin hij ook Dirrell's gezicht wist te beschadigen.
"Dus wat moet ik dan doen?" vroeg Froch zich af. "Als je niet wil blijven staan en knokken en vechten als een man, als een warrior, dan blijft er maar een manier over."
Vlak nadat Dirrell het punt verloor in de 10e, kwam hij door met twee left-hand counter punches, waarmee hij Froch, vlak voordat de bel klonk, wist aan te slaan tegen de touwen.
"Je moet hem eruit slaan, want we krijgen hier op zeker geen beslissing," riep Dirrell's Opa en trainer, Leon Lawson, hem toe voor de aanvang van de 12e ronde.
Andre Dirrell had het lichtste pro-resume van de zes vechters welke in het tournament meedoen, inclusief Andre Ward, zijn Athense teammate. Dirrell's speed en potentieel verdiende hem een plekje onder de divisie's top-namen — en de 3-to-1 underdog behaalde bijna een major upset tegenover Froch.
"Dit zorgt er alleen maar voor maar dat ik nu nog harder ga trainen," verklaarde Dirrell. "De meest gevaarlijke (vechters) zijn degene die al eens een keertje verloren hebben."
De fight in de Trent FM Arena in Froch's hometown startte pas na 2 a.m., waarbij de partijdige menigte de Americaanse vlag-wuivende supporters van Dirrell uitjouwde.
Dirrell showde een nationalistische aanpak tijdens de Super Six's opening ronde, waarin hij getooid met twee grote "USA" scripts op zijn leger-groene outfit de ring instapte.
De opening set van de Super Six fights heeft zijn vervolg op 21 November, wanneer Denmark's Mikkel Kessler gaat vechten met Andre Ward in diens Americaanse hometown Oakland
Carl Froch gaat daarna de ring in met Kessler, terwijl Dirrell het nu moet gaan opnemen tegenover Arthur Abraham.
"Ik ben niet 100% tevreden, want ik heb niet het gevoel dat ik nu net in een echt gevecht hebt gestaan," blufte Froch achteraf. "Ik heb nu meer het gevoel dat ik nog wel eventjes de ring in kan om wederom 12 rondjes met die Andre Dirrell te gaan boksen - om hem dan uiteraard weer te verslaan."
De wild-missende en met een slechte balans boksende Froch kreeg feitelijk een lesje in bokskunde toegedient van Andre Dirrell, welke met zijn snelle voetenwerk en flitsende stoten duidelijk liet zien wie er de werkelijke artiest in de ring was.
Carl Froch verkreeg de uiteindelijke 'partijdige' beslissing, maar Andre Dirrell won in werkelijkheid het gevecht.
|
FastCounter by bCentral |
 |
Warning: Copyright © 2001 - 2009. All theft and artwork on this site are protected under international copywright law.
